पौर्णमासी : ललिते, परां कोटिम् अधिरूढा राधिकोत्कण्ठा । तद् इयं त्वरितम् अभिसार्यताम् ।
ललिता (परिक्रम्य) : हला राहि ! एक्का ज्जेब्ब किं मंतेसि ?
राधिका (ललिदाम् आलोक्य स्वगतम्) : कधं सच्चं जेब्ब एक्कह्मि । जं कह्णो न दिसइ । (इति सौत्सुक्यम्) हला ललिदे !
paurṇamāsī : lalite, parāṁ koṭim adhirūḍhā rādhikotkaṇṭhā | tad iyaṁ tvaritam abhisāryatām |
lalitā (parikramya) : halā rāhi ! ekkā jjebba kiṁ maṁtesi ?
rādhikā (lalidām ālokya sva-gatam) : kadhaṁ saccaṁ jebba ekkahmi | jaṁ kahṇo na disa{i} | (iti sautsukyam) halā lalide !
размер не определён
Паурнамаси: Лалита, тоска Радхики дошла до предела. Скорее веди её на свидание. Лалита (пройдя): Подруга Радха! С кем это ты одна разговариваешь? Радхика (увидев Лалиту, про себя): Как, я и правда одна — Кришны не видно. (С тоской.) Подруга Лалита!
1ba0dd2c43c1 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:43:08 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами