तथा दशलक्षणर्थोऽप्य् अत्रैव दृश्यः—तत्र सर्गविसर्गस्थाननिरोधा जन्माद्य् अस्य यतः इत्य् अत्र, मन्वन्तरेशानुकथने च स्थानान्तर्गते पोषणं तेने इत्यादौ । ऊतिर् मुह्यन्ति इत्यादौ । मुक्तिर् जीवानाम् अपि तत्सान्निध्ये सति कुहकनिरसनव्यञ्जके धाम्ना इत्यादौ । आश्रयः सत्यं परम् इत्य् आदौ । स च स्वयंभगवत्त्वेन निर्णीयत्वात् श्रीकृष्ण एवेति पूर्वोक्तप्रकार एव व्यक्त इति । तद् एवम् अस्मिन्न् उपक्रमवाक्ये सर्वेषु पदवाक्यतात्पर्येषु तस्य ध्येयस्य सविशेषत्वं मूर्तित्वं भगवदाकारं च व्यक्तम् । तच् च युक्तम्, स्वरूपवाक्यान्तरव्यक्तत्वात् । योऽस्योत्प्रेक्षक आदिमध्यनिधने योऽव्यक्तजीवेश्वरो यः सृष्ट्वेदम् अनुप्रविश्य ऋषिणा चक्रे पुरः शास्ति ताः । यं सम्पद्य जहात्य् अजाम् अनुशयी सुप्तः कुलायं यथा तं कैवल्यनिरस्तयोनिम् अभयं ध्यायेद् अजस्रं हरिम् ॥ इति । अतो धर्मः प्रोज्झितैत्यादाव् अनन्तरवाक्येऽपि, किं वा परैर् इत्यादिना तत्रैव तात्पर्यं दर्शितम् । इति श्रीभागवतसन्दर्भे श्रीसर्वसंवादिन्यां श्रीपरमात्मसन्दर्भानुव्याख्या ॥ ॥
tathā daśa-lakṣaṇartho'py atraiva dṛśyaḥ—tatra sarga-visarga-sthāna-nirodhā janmādy asya yataḥ ity atra, manvantareśānukathane ca sthānāntargate poṣaṇaṁ tene ity-ādau | ūtir muhyanti ity-ādau | muktir jīvānām api tat-sānnidhye sati kuhaka-nirasana-vyañjake dhāmnā ity-ādau | āśrayaḥ satyaṁ param ity ādau | sa ca svayaṁ-bhagavattvena nirṇīyatvāt śrī-kṛṣṇa eveti pūrvokta-prakāra eva vyakta iti | tad evam asminn upakrama-vākye sarveṣu pada-vākya-tātparyeṣu tasya dhyeyasya saviśeṣatvaṁ mūrtitvaṁ bhagavad-ākāraṁ ca vyaktam | tac ca yuktam, svarūpa-vākyāntara-vyaktatvāt | yo'syotprekṣaka ādi-madhya-nidhane yo'vyakta-jīveśvaro yaḥ sṛṣṭvedam anupraviśya ṛṣiṇā cakre puraḥ śāsti tāḥ | yaṁ sampadya jahāty ajām anuśayī suptaḥ kulāyaṁ yathā taṁ kaivalya-nirasta-yonim abhayaṁ dhyāyed ajasraṁ harim || iti | ato dharmaḥ projjhita-ity-ādāv anantara-vākye'pi, kiṁ vā parair ity-ādinā tatraiva tātparyaṁ darśitam | iti śrī-bhāgavata-sandarbhe śrī-sarva-saṁvādinyāṁ śrī-paramātma-sandarbhānuvyākhyā || ||
Так же надо увидеть здесь и смысл десяти признаков. Творение, вторичное творение, стояние и удержание — в «от кого рождение и прочее у этого»; повествование о манвантарах и владыках входит в «стояние»; питание — в «передал» и далее; побуждение — в «обольщаются» и далее; освобождение, и у существ тоже, — в «мощью» и далее, где выражено, что при Его близости обман отвергнут; опора — в «истинного, высшего» и далее. А что Он — именно шри Кришна, выводится из того, что Он Сам Бхагаван; это явно прежде сказанным образом.
Итак, в этом речении зачина, во всех направленностях слов и речений, явно, что у созерцаемого есть различия, воплощённость и очертание Бхагавана. И это уместно, ибо в другом речении Его собственный облик явлен прямо: «Кто измыслил у этого начало, середину и конец; кто владыка непроявленного и существ; кто, сотворив это и войдя следом, с риши сотворил грады и правит ими; кого обретя, привязанный оставляет нерождённую, как уснувший — гнездо, — Того, чьё лоно отринуто единостью, бесстрашного Хари да созерцает он непрестанно».
Потому и в следующем речении, в «дхарма, отброшенная» и далее, той же направленностью показано «что или иными» и далее.
Таково в «Шри Бхагавата-сандарбхе», в «Шри Сарва-самвадини», истолкование «Шри Параматма-сандарбхи».
4073b838c4d9 · publicado 20 sept 2026, 15:59:55 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Десять признаков пураны найдены в одном вступительном стихе — этим книга и доказывает своё единство.
Уснувший, что оставляет гнездо, — образ спокойный: не бегство от мира, а уход, когда нужда в нём кончилась.