अथ तेन सम्भ्रमात् क्रमाद् एव बहिर् उपलम्भं लम्भिता तु—
सा तत्तद्विरहं पुरा गततया स्मृत्वा मुहुस् तत्पदोर्
भालं सन्दधती समन्दरुदितं तौ रोदनेनार्द्रयत् ।
कृष्णस् तां परिरभ्य पृष्ठम् अनु सोऽप्य् अश्रूणि सुस्राव तद्
रात्रौ तत्र तयोर् विलासकर्णिकाप्य् आप्नोतु कुत्रोदयम् ॥45॥
atha tena sambhramāt kramād eva bahir upalambhaṁ lambhitā tu—
sā tat-tad-virahaṁ purā gatatayā smṛtvā muhus tat-pador
bhālaṁ sandadhatī samanda-ruditaṁ tau rodanenārdrayat |
kṛṣṇas tāṁ parirabhya pṛṣṭham anu so’py aśrūṇi susrāva tad
rātrau tatra tayor vilāsa-karṇikāpy āpnotu kutrodayam ||45||
छन्द अज्ञात
„Когда Он, торопясь, постепенно вернул её к сознанию, — она, вспоминая прошлые разлуки, снова и снова приникала лбом к Его стопам и, тихо плача, омывала их слезами; а Кришна, обняв её, проливал слёзы ей на спину, — где же в ту ночь было взойти хоть зёрнышку их игры?“
a9429ee8ea49 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 6:23:49 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Первая ночь после свадьбы проходит не в радостях, а в слезах: прежде чем стать счастьем, разлука должна выплакаться.