ततः ससंरम्भं विहस्य, सरहस्यम् उच्यताम्, दम्भश् च मुच्यताम् इति मात्रा पृष्टः सृष्टरोदननेत्रः पुत्र उवाच—
त्वय्य् उद्भटं प्रद्रवन्त्याम् अङ्घ्र्याः कटकघट्टनात् ।
अस्फुटद् दधिमण्डस्य घटः, का मम धृष्टता? ॥28॥
tataḥ sa-saṁrambhaṁ vihasya, sarahasyam ucyatām, dambhaś ca mucyatām iti mātrā pṛṣṭaḥ sṛṣṭa-rodana-netraḥ putra uvāca—
tvayy udbhaṭaṁ pradravantyām aṅghryāḥ kaṭaka-ghaṭṭanāt |
asphuṭad dadhi-maṇḍasya ghaṭaḥ, kā mama dhṛṣṭatā? ||28||
Тогда, со смехом, но всерьёз, мать спросила: «Говори правду, оставь притворство», — и сын, со слезами на глазах, сказал: «Когда ты стремглав убегала, кувшин с простоквашей треснул от удара браслета на твоей ноге, — в чём же моя дерзость?
c89479f26838 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:14:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами