अथ स्फुटम् असौ वटीत्रोटनेच्छया तत् कृष्टवान् । हठाद् आकृष्टे च तस्मिन्—
कुठद्वयं कटकटशब्दमुग्ज
विघट्टितं स्फुटम् अलुठद् द्वयोर् दिशोः ।
न धीधृतिं वधिरविमुग्धताम् अधि
व्रजन्न् अधि व्रजम् अदधात् प्रजाव्रजः ॥34॥
atha sphuṭam asau vaṭītroṭanecchayā tat kṛṣṭavān | haṭhād ākṛṣṭe ca tasmin—
kuṭha-dvayaṁ kaṭakaṭa-śabda-mugja-
vighaṭṭitaṁ sphuṭam aluṭhad dvayor diśoḥ |
na dhī-dhṛtiṁ vadhira-vimugdhatām adhi
vrajann adhi vrajam adadhāt prajā-vrajaḥ ||34||
размер не определён
И тогда Он решил вырвать верёвку и изо всех сил потянул ступу. И когда её рванули: Оба дерева с оглушительным треском сломались и рухнули в две стороны; а народ во Врадже, оглушённый и оцепеневший, лишился и разума, и стойкости.
6d0fe6e76469 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:14:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами