अथ पुरद्वारं न मातुर् गमनद्वारम् इति मत्वा पलायनग्रहिलस् तद्दिशम् एव जग्राह । जननी तु तदानीं तत्राजनतां जानती तम् एवानुयातवती । ततश् च,
यदाद्रवत् पृष्ठम् अनीक्षमाणस्
तदा न लेभे पृथुको जनन्या ।
यदा भयाद् वीक्षितवान् स पश्चात्
तदा तयासौ जगृहे करेण ॥20॥
atha pura-dvāraṁ na mātur gamana-dvāram iti matvā palāyana-grahilas tad-diśam eva jagrāha | jananī tu tadānīṁ tatrājanatāṁ jānatī tam evānuyātavatī | tataś ca,
yadādravat pṛṣṭham anīkṣamāṇas
tadā na lebhe pṛthuko jananyā |
yadā bhayād vīkṣitavān sa paścāt
tadā tayāsau jagṛhe kareṇa ||20||
Решив, что ворота дома — не путь для матери, беглец бросился туда; а мать, зная, что там безлюдно, побежала следом. И тогда: Пока малыш бежал, не оглядываясь, мать не могла Его поймать; а когда Он от страха оглянулся — она схватила Его за руку.
3b4c671a63db · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:14:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами