इति ।
श्रुत्वा शश्वत् स्फुटम् अहह यं द्रष्टुम् आशा निबद्धा
स द्राग् ऐक्षि स्वयम् इति गतस् तत्कृतस् तापवर्गः ।
यः कश्चिद् वा व्यवहिततया तस्य लेशस् तु शिष्टः
सोऽप्य् आवेशान् मिलनतुलितात् तासु न स्फूर्तिम् आप ॥22॥
iti |
śrutvā śaśvat sphuṭam ahaha yaṁ draṣṭum āśā nibaddhā
sa drāg aikṣi svayam iti gatas tat-kṛtas tāpa-vargaḥ |
yaḥ kaścid vā vyavahitatayā tasya leśas tu śiṣṭaḥ
so’py āveśān milana-tulitāt tāsu na sphūrtim āpa ||22||
Так. Тот, о Ком они непрестанно слышали и к Кому была привязана их надежда, ах, вдруг сам явился им — и ушёл весь сонм мук, рождённых Им; а если и остался след, оттого что Он стоял поодаль, то и он не проявился в них — так погружены они были, будто уже в объятиях.
711b18fc2b09 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:48:21 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами