इति ।
अथ कृष्णः स्वगतं विचारयति स्म—सत्यं सत्यम् । सा खलु गत्यन्तरम् अनासक्ता मय्य् एवानुरक्तास्तीति कृतसर्वसुखाद् देवर्षिमुखाद् अप्य् अवकलितम् । किन्त्व् आस्तां तावद् अनुरागवार्ता । सदाम्नायवती सा न कदाचिन् मदेकपातिव्रत्यमयम् आम्नायं त्यजेत् । परं तु कायम् एव विसृजेत् । तद् एतच् च मदिङ्गितम् अपेक्ष्य गुरुषु न ज्ञापयतीति लक्ष्यते । मदिङ्गितं वेद चेद् असाव् आत्मनि मदङ्गीकृतिम् अनीषितं स्वाङ्गीकृतम् एव मन्यते । तद् अन्यथा तु स्वम् अङ्गम् अपि नाङ्गीकृतम् इति । मम तु स एष निसर्गः सदा निरर्गलः स्फुरति । यद् अनुरागमात्रपात्रता यत्र न तत्र त्यागम् अयितुं शक्नोमीति । तथापि गोकुलप्रेमलक्ष्मीविलक्षणीकृतहृदयतया न तु तस्यानुद्यमं कुर्वन्न् अस्मि । सम्प्रति तु तस्यास् तावती तापवती प्रयत्नवरिवस्या । तत् किं कर्तव्यं निश्चिनोमीति नश् चित्तं न विपश्चिद् भवति । तस्मान् नव्यं तु प्रष्टव्यम् इति ।
iti |
atha kṛṣṇaḥ svagataṁ vicārayati sma—satyaṁ satyam | sā khalu gaty-antaram anāsaktā mayy evānuraktāstīti kṛta-sarva-sukhād devarṣi-mukhād apy avakalitam | kintv āstāṁ tāvad anurāga-vārtā | sad-āmnāyavatī sā na kadācin mad-eka-pātivratya-mayam āmnāyaṁ tyajet | paraṁ tu kāyam eva visṛjet | tad etac ca mad-iṅgitam apekṣya guruṣu na jñāpayatīti lakṣyate | mad-iṅgitaṁ veda ced asāv ātmani mad-aṅgīkṛtim anīṣitaṁ svāṅgīkṛtam eva manyate | tad anyathā tu svam aṅgam api nāṅgīkṛtam iti | mama tu sa eṣa nisargaḥ sadā nirargalaḥ sphurati | yad anurāga-mātra-pātratā yatra na tatra tyāgam ayituṁ śaknomīti | tathāpi gokula-prema-lakṣmī-vilakṣaṇī-kṛta-hṛdayatayā na tu tasyānudyamaṁ kurvann asmi | samprati tu tasyās tāvatī tāpavatī prayatna-varivasyā | tat kiṁ kartavyaṁ niścinomīti naś cittaṁ na vipaścid bhavati | tasmān navyaṁ tu praṣṭavyam iti |
размер не определён
Так. Тогда Кришна рассуждал про себя: „Верно, верно. Я слышал и из уст божественного мудреца, творящего всем счастье, что она, не привязанная ни к какому иному пути, любит только Меня. Но оставим пока разговор о любви. Она держится доброго предания и никогда не оставит предания о верности одному Мне — скорее оставит тело. И видно, что, дожидаясь Моего знака, она ничего не говорит старшим. Если бы она знала Мой знак, то считала бы Моё принятие её уже свершённым, даже не желая большего; а иначе она и собственное тело не считает принятым. У Меня же всегда беспрепятственно проявляется такая природа: где есть хоть капля любви, там Я не могу отвергнуть. И всё же сердце Моё, отмеченное красой любви Гокулы, не делало ради неё никаких усилий. А теперь её служение-усилие так мучительно. Что же делать — наш ум не может решить. Значит, надо ещё расспросить“.
a637bf40a429 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:40:29 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Божественный мудрец — Нарада.