Гопала-чампу
Похищение Рукмини2.16 ¶9Джива Госвами
3614 / 5248
Linux
Листать
Гопала-чампу · 2.16 ¶9
॥
Деванагари

दूताव् ऊचतुः—विप्रः स च बन्ध्यानुनीतिर् अजनीति विभाव्य निजभाव्यशुभं सम्भाव्य सर्वां रजनीं जजागार । सन्ध्यात एव सा सन्ध्यातविप्रागमना । आत्मचापलम् एव च फलनिकारकारणतया विचाराद् अनुससार । पुनश् च श्वोभाविनि त्वम् अजितेत्य् आदिना तं प्रति प्रथितः स च खल्व् अवसरः सम्प्रति च नाससार । कालयापश् च मया दुराप इति पराममर्श । तथापि पन्थानं पश्यन्ती तत्राक्रमतया मनः संयमयन्ती मूर्धानं नमयन्ती परस्परं कृतसक्ती दन्तपङ्क्ती निष्पील्य धैर्यं कलयन्ती सलिलधाराबिलविलोकने निमील्य क्षणकतिपयं गमयामास । तथागमयमानायाम् अपि तदसहमानायाम् अनुकूलेन शुभमूलेन विधिना वामनयनभुजोर् वङ्घ्रि स्पन्दयामास । स्पन्दिते च तस्मिन्न् असाव् उन्मीलितमना नेत्रयुगलम् उन्मीलयामास । उन्मीलिते च नेत्रयुगले तम् एव विप्रं क्षिप्रं पुरो भुवि प्रत्यक्षीचकार । प्रत्यक्षीकृते च तस्मिन् सन्दिग्धमनास् तन्मुखं सुखस्निग्धम् ईक्षमाणा हृच्चक्षुःकञ्जान्तःकम् आसाद्य सद्य एव जलवद् आसीत् ।

Транслитерация (IAST)

dūtāv ūcatuḥ—vipraḥ sa ca bandhyānunītir ajanīti vibhāvya nija-bhāvya-śubhaṁ sambhāvya sarvāṁ rajanīṁ jajāgāra | sandhyāta eva sā sandhyāta-viprāgamanā | ātma-cāpalam eva ca phala-nikāra-kāraṇatayā vicārād anusasāra | punaś ca śvo-bhāvini tvam ajitety ādinā taṁ prati prathitaḥ sa ca khalv avasaraḥ samprati ca nāsasāra | kāla-yāpaś ca mayā durāpa iti parāmamarśa | tathāpi panthānaṁ paśyantī tatrākramatayā manaḥ saṁyamayantī mūrdhānaṁ namayantī parasparaṁ kṛta-saktī danta-paṅktī niṣpīlya dhairyaṁ kalayantī salila-dhārā-bila-vilokane nimīlya kṣaṇa-katipayaṁ gamayāmāsa | tathāgamayamānāyām api tad-asahamānāyām anukūlena śubha-mūlena vidhinā vāma-nayana-bhujor vaṅghri spandayāmāsa | spandite ca tasminn asāv unmīlita-manā netra-yugalam unmīlayāmāsa | unmīlite ca netra-yugale tam eva vipraṁ kṣipraṁ puro bhuvi pratyakṣīcakāra | pratyakṣīkṛte ca tasmin sandigdha-manās tan-mukhaṁ sukha-snigdham īkṣamāṇā hṛc-cakṣuḥ-kañjāntaḥ-kam āsādya sadya eva jalavad āsīt |

Литературный перевод

Вестники сказали: „А брахман, решив, что стал вестником бесплодного сватовства, но надеясь на грядущее благо, не спал всю ночь. А она с самых сумерек ждала возвращения брахмана. Размышляя, она винила в неудаче собственную торопливость. И думала: срок, назначенный Ему словами «Завтра, в день свадьбы, о Непобедимый…», теперь уже не наступит, а тянуть время мне не под силу. И всё же, глядя на дорогу, она сдерживала ум от метаний, склоняла голову, стискивала сомкнутые ряды зубов, собирала твёрдость и, чтобы не видеть потоков слёз, закрыв глаза, провела несколько мгновений. И пока она так проводила время, не в силах вынести этого, благосклонная, основа всякого блага, судьба заставила дрогнуть её левый глаз и левую руку. Когда они дрогнули, её ум ожил, и она открыла глаза. А открыв глаза, тут же увидела перед собой на земле того самого брахмана. Увидев его, в сомнении глядя на его лицо, полное счастья, она сразу стала, как вода, найдя воду в лотосе сердца и глаз.

Версия

21148a4e7764 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:40:29 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами