जाते पुनर् ईक्षणे—
रथारोहे कार्ये मिषचितविलम्बां स्वम् अनु च
स्फुरन् नेत्रप्रान्तां नृपदुहितरं सद्रवरथः ।
तथाकार्षीत् कृष्णोऽप्य् अमनुत यथा दूरजनता
ध्वजद्रष्ट्री कृष्ट्वा नयति गरुडस् तां द्रुतम् इति ॥18॥
jāte punar īkṣaṇe—
rathārohe kārye miṣa-cita-vilambāṁ svam anu ca
sphuran netra-prāntāṁ nṛpa-duhitaraṁ sa-drava-rathaḥ |
tathākārṣīt kṛṣṇo’py amanuta yathā dūra-janatā
dhvaja-draṣṭrī kṛṣṭvā nayati garuḍas tāṁ drutam iti ||18||
И когда их взгляды встретились снова, — когда надо было взойти на колесницу, а царская дочь медлила под предлогами, сверкая на Него уголками глаз, Кришна на мчащейся колеснице так её увлёк, что дальняя толпа, видевшая лишь знамя, подумала: это Гаруда схватил её и стремительно уносит.
c5c613d63174 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:40:29 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
На знамени Кришны — Гаруда.