पुत्रे तावकता तु मामकतया भेदं न विन्देत् क्वचित्
तत्त्वं वेत्सि च वेद्मि च स्वयम् अहं कोऽप्य् अन्यथा मन्यताम् ।
तस्माद् यद्वद् इमं करग्रहकृते याचामहे ते वयं
तद्वद् यूयम् अपि स्वहस्तलिपिभिर् याचध्वम् अद्धा मुहुः ॥35॥
putre tāvakatā tu māmakatayā bhedaṁ na vindet kvacit
tattvaṁ vetsi ca vedmi ca svayam ahaṁ ko’py anyathā manyatām |
tasmād yadvad imaṁ kara-graha-kṛte yācāmahe te vayaṁ
tadvad yūyam api svahasta-lipibhir yācadhvam addhā muhuḥ ||35||
В сыне „твоё“ ничем не отличается от „моего“: истину знаешь ты, знаю и я сам, а другие пусть думают что хотят. Поэтому как мы просим тебя о Нём ради Его свадьбы, так и вы прямо и не раз попросите Его письмами, написанными своей рукой“.
57975d3dcad4 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:40:29 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами