अथ श्रीव्रजेशितुर् वर्णदूते तस्य कर्णयोः सम्भूते सेयं लिपिर् उद्धवेन रहसि दर्शिता यदा, तदा तु मुदा विनापि सा स्वीकृतेति कृतं तद्वर्णनया । साम्प्रतं तु प्रतिपद्यताम्—
राधे य एवापरिहार्यकार्यतस्
तत्याज वस् तर्षजधर्षधीर् अपि ।
स एव सर्वं हृदि खर्वम् आचरंस्
त्वाम् अङ्कम् आनीय तम् अङ्कम् उज्झति ॥44॥
atha śrī-vrajeśitur varṇa-dūte tasya karṇayoḥ sambhūte seyaṁ lipir uddhavena rahasi darśitā yadā, tadā tu mudā vināpi sā svīkṛteti kṛtaṁ tad-varṇanayā | sāmprataṁ tu pratipadyatām—
rādhe ya evāparihārya-kāryatas
tatyāja vas tarṣaja-dharṣa-dhīr api |
sa eva sarvaṁ hṛdi kharvam ācaraṁs
tvām aṅkam ānīya tam aṅkam ujjhati ||44||
размер не определён
И вот, когда молва о свадьбе дошла до ушей Шри владыки Враджи, Уддхава тайно показал ему это письмо — и тогда оно было принято, хоть и без радости; довольно описывать это. А теперь пойми: «Радха, Тот, кто из-за неотвратимого дела покинул вас, хоть ум Его и терзала жажда, — Он же, сочтя в сердце всё малым, берёт тебя на колени и стирает то пятно».
71cebe5c93d6 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:40:29 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Игра слов: «анка» — и «колени», и «пятно».