अन्ये लब्धान्तरे तत्प्रधानतास्व् अव्यपेक्षतया न तत्र मम गन्तव्यम् अस्ति । यतः पितृमुखावृतकः खल्व् अहम्, न तु स्वतन्त्रमन्त्रः । किन्तु योग्यं व्याजन्तरं मृग्यते । भवतु, यथाप्राप्तं तत् समाप्तव्यम् । तद् अलं तच्चिन्तनम् अनेन ।
तद् एतद् विचार्य च—हन्त हन्त तत्र प्रयाने च जाते न जाने कियान् कार्यपर्यायावरोधः स्यात् इति । कथं व्रजं विना समयं गमयिष्यामि इति ।
पुनः सास्रं चिन्तयाञ्चकार—
anye labdhāntare tat-pradhānatāsv avyapekṣatayā na tatra mama gantavyam asti | yataḥ pitṛ-mukhāvṛtakaḥ khalv aham, na tu svatantra-mantraḥ | kintu yogyaṁ vyājantaraṁ mṛgyate | bhavatu, yathāprāptaṁ tat samāptavyam | tad alaṁ tac-cintanam anena |
tad etad vicārya ca—hanta hanta tatra prayāne ca jāte na jāne kiyān kārya-paryāyāvarodhaḥ syāt iti | kathaṁ vrajaṁ vinā samayaṁ gamayiṣyāmi iti |
punaḥ sāsraṁ cintayāñcakāra—
metre not identified
А остальные, получив случай, будут опираться на него как на главного; так что Мне туда идти незачем. Ведь Я под покровом отца, а не сам себе советчик. Но нужен подходящий иной предлог. Что ж, как выйдет, так и придётся закончить. Довольно об этом думать“. И, рассудив так: „Ах, ах, если придётся уйти, неизвестно, сколько дел Меня задержит. Как Мне провести время без Враджи?“ — Он снова со слезами подумал:
2c2db3142c14 · published Sep 25, 2026, 1:47:18 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.