यं खलु मातरिपुरुषं पुरुषोत्तर्मस् त्वम् इह जीवग्राहं ग्र्हीष्यसि । समूलघातं हनिष्यस्य् अकृतकारं करिष्यसि, करग्राहं गृह्णंश् च विश्रान्तिपर्यन्तम् अश्रान्तिविक्रमतया विर्कक्ष्यसि ।
हर्षद्भिः पाणिकर्षं निष्कर्षंस् तम् अनेकपम् ।
द्रक्ष्यसे पुण्डरीकाक्ष त्वं व्यक्तं हरितां गतः ॥29॥
yaṁ khalu mātari-puruṣaṁ puruṣottarmas tvam iha jīva-grāhaṁ grhīṣyasi | samūla-ghātaṁ haniṣyasy akṛta-kāraṁ kariṣyasi, kara-grāhaṁ gṛhṇaṁś ca viśrānti-paryantam aśrānti-vikramatayā virkakṣyasi |
harṣadbhiḥ pāṇi-karṣaṁ niṣkarṣaṁs tam anekapam |
drakṣyase puṇḍarīkākṣa tvaṁ vyaktaṁ haritāṁ gataḥ ||29||
metre not identified
«Того „героя у материнской юбки“ Ты, Высший из людей, схватишь здесь живым, уничтожишь с корнем, сделаешь несделанное и, схватив за руку, будешь неутомимо волочить до последнего покоя. А радостные люди, Лотосоокий, увидят, как Ты, вытаскивая за руку того слона, явно станешь Хари — львом».
2bdd6ae920d6 · published Sep 25, 2026, 1:47:18 AM UTC
Available inRUPage between verses with