कृष्ण उवाच—कथं तर्हि तस्य गर्हितस्य मरणं भविता ?
ऋषिर् उवाच—गर्हितत्वम् एव तत्त्वतः खल्व् अहितं कारणम् । प्रकारं चामुं सहास्यम् उद्गास्यन्ति—
शीतं महस् तद् अनुसृत्य मुकुन्दमूर्तेर्
म्लेच्छाधिराड् अधि तमःकटुकीटतुल्यः ।
एष ज्वलज्जलनवन् मुचुकुन्दतेजः
सङ्गाद् अलं वलितविस्मिति भस्मति स्म ॥49॥
kṛṣṇa uvāca—kathaṁ tarhi tasya garhitasya maraṇaṁ bhavitā ?
ṛṣir uvāca—garhitatvam eva tattvataḥ khalv ahitaṁ kāraṇam | prakāraṁ cāmuṁ sahāsyam udgāsyanti—
śītaṁ mahas tad anusṛtya mukunda-mūrter
mlecchādhirāḍ adhi tamaḥ-kaṭu-kīṭa-tulyaḥ |
eṣa jvalaj-jalanavan mucukunda-tejaḥ
saṅgād alaṁ valita-vismiti bhasmati sma ||49||
metre not identified
Кришна сказал: «Как же тогда умрёт этот презренный?» Мудрец сказал: «Именно его презренность и есть истинная причина беды. А как это будет, воспоют со смехом: „Преследуя прохладное сияние облика Мукунды, владыка млеччхов — будто едкое насекомое во тьме — в изумлении сгорел дотла, коснувшись пламени Мучукунды, как пылающего огня“».
8eda6b5f8ecc · published Sep 25, 2026, 1:47:18 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. там же, гл. 51: Калаявана, преследуя Кришну, вбежал в пещеру и сгорел от взгляда Мучукунды.