क्वचन च कंसारिवंशीगानविशेषाद् अशेषानेहः फुल्लकमलस्थलकमलप्रधाने स्थाने हंसपिकादिलीलानिधाने सरागं वंशीधरम् अमुं यथाविभागं रासकुञ्जविलासलीलापुञ्जं कञ्जनेत्राः परितः सञ्जयन्ति, सर्वगरिमध्येयमध्ये तु क्रमजाततत्तदृतुजातान्य् आद्यन्तरन्तसन्धिसम्बन्धिसन्ततशन्तमसुखं सुखरूपम् अपि तं सुखयन्ति । यथा—
kvacana ca kaṁsāri-vaṁśī-gāna-viśeṣād aśeṣānehaḥ phulla-kamala-sthalakamala-pradhāne sthāne haṁsa-pikādi-līlā-nidhāne sarāgaṁ vaṁśī-dharam amuṁ yathā-vibhāgaṁ rāsa-kuñja-vilāsa-līlā-puñjaṁ kañja-netrāḥ paritaḥ sañjayanti, sarva-garima-dhyeya-madhye tu krama-jāta-tat-tad-ṛtu-jātāny ādyantaranta-sandhi-sambandhi-santata-śantama-sukhaṁ sukha-rūpam api taṁ sukhayanti | yathā—
„А где-то, в месте, полном раскрывшихся водяных и земляных лотосов, в сокровищнице игр лебедей, кукушек и прочих, лотосоокие во всякое время, от особой песни флейты Врага Камсы, окружают Держащего флейту и по очереди устраивают множество игр в беседках расы. А посреди всего этого времена года, приходя по порядку, радуют Его, Который Сам — воплощённая радость, непрерывным блаженством своих начал, концов и стыков. Вот так:“
e87c2807fb47 · published Sep 25, 2026, 6:52:06 AM UTC
Available inRUPage between verses with