अथ तस्याम् एव निर्बहिरङ्गजनायां रजनाव् असौ मधुकण्ठः कंसजिदुपकण्ठस्थितराधासदसि कथां प्रथयामास—
यदा कृष्णापारादनयत हरिर् गोकुलजनं
पदं गोलोकाख्यं निभृतम् इह वृन्दावनभुवि ।
तदा यद् यत् पूर्वं विविधम् अनुभूतं स्थलजलं
तद् एवापूर्वं सत् स्फुटम् अकलि तस्मिन् निखिलकैः ॥96॥
atha tasyām eva nirbahiraṅga-janāyāṁ rajanāv asau madhukaṇṭhaḥ kaṁsajid-upakaṇṭha-sthita-rādhā-sadasi kathāṁ prathayāmāsa—
yadā kṛṣṇāpārādanayata harir gokula-janaṁ
padaṁ golokākhyaṁ nibhṛtam iha vṛndāvana-bhuvi |
tadā yad yat pūrvaṁ vividham anubhūtaṁ sthala-jalaṁ
tad evāpūrvaṁ sat sphuṭam akali tasmin nikhilakaiḥ ||96||
Затем в ту же ночь, без посторонних, Мадхукантха повёл рассказ в собрании Радхи, где рядом сидел Победитель Камсы: „Когда Хари привёл людей Гокулы из-за Ямуны в обитель, что зовётся Голокой, сокрытую здесь, на земле Вриндаваны, — все ясно увидели там ту самую землю и воду, что знали прежде, но теперь небывалыми“.
73c471ce2770 · published Sep 25, 2026, 6:52:06 AM UTC
Available inRUPage between verses with