अथ क्रन्दति सङ्क्रन्दने पङ्कजलोचनः सङ्कोचितः किरीटाग्रम् अग्रहस्तेन साग्रहम् उदस्तम् आचरन्न् उवाच—
भगवन्न्, एवम् अयुक्तं मा कार्षीर्, आर्षीणां वाणीनां त्वम् एक एवातिरेकतः परायणम् असि ।
वज्रपाणिस् तु मूर्ध्नि प्रसज्जिताञ्जलिपाणितया सलज्जं स्वयं स्ववज्रहत इव मौनम् एवाससज्ज । यतः—
atha krandati saṅkrandane paṅkaja-locanaḥ saṅkocitaḥ kirīṭāgram agra-hastena sāgraham udastam ācarann uvāca—
bhagavann, evam ayuktaṁ mā kārṣīr, ārṣīṇāṁ vāṇīnāṁ tvam eka evātirekataḥ parāyaṇam asi |
vajrapāṇis tu mūrdhni prasajjitāñjali-pāṇitayā salajjaṁ svayaṁ svavajra-hata iva maunam evāsasajja | yataḥ—
размер не определён
Когда Санкрандана заплакал, Лотосоокий, смутившись, кончиками пальцев настойчиво приподнял край его венца и сказал: «Почтенный, не делай так, это неподобающе: ты единственное высшее прибежище речей риши». А Держащий ваджру, сложив ладони над головой, в стыде молчал, будто поражённый собственной ваджрой. Ведь:
13eb841bb2ce · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:29:45 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Санкрандана — Индра, буквально «вопящий».