विकारित्वं निरस्यन्न् आह— विसर्गाद्याः श्मशानान्ता भावा देहस्य नात्मनः । कलानाम् इव चन्द्रस्य कालेनाव्यक्तवर्त्मना ॥ चन्द्रस्य जलमयमण्डलत्वात् कलानां सूर्यप्रतिच्छविरूपज्योतिरात्मत्वात् यथा कलानाम् एव जन्माद्या नाशान्ता भावाः, न तु चन्द्रस्य, तथा देहस्यैव ते भावा अव्यक्तवर्त्मना कालेन भवन्ति, न त्व् आत्मन इत्य् अर्थः ॥ ॥
vikāritvaṁ nirasyann āha— visargādyāḥ śmaśānāntā bhāvā dehasya nātmanaḥ | kalānām iva candrasya kālenāvyakta-vartmanā || candrasya jala-maya-maṇḍalatvāt kalānāṁ sūrya-praticchavi-rūpa-jyotir-ātmatvāt yathā kalānām eva janmādyā nāśāntā bhāvāḥ, na tu candrasya, tathā dehasyaiva te bhāvā avyakta-vartmanā kālena bhavanti, na tv ātmana ity arthaḥ || ||
Отвергая изменчивость, он говорит: «Состояния, начинающиеся рождением и кончающиеся кладбищем, — у тела, а не у души: как фазы у луны, — временем, идущим непроявленным путём».
Круг луны состоит из воды, а фазы её по природе — свет, облик отражения солнца; и как состояния, начинающиеся рождением и кончающиеся гибелью, именно у фаз, а не у луны, — так и те состояния бывают именно у тела, от времени, идущего непроявленным путём, а не у души. Таков смысл.
d79fe15af49a · 发布于 2026年9月20日 15:59:55 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Пример точен в мелочи: убывает не луна, а её свет, взятый от солнца.
И время названо идущим непроявленным путём: его не видно, видно лишь, что убыло.
Перечислены крайние точки, от рождения до кладбища, — это опись тела, а не жизни.