जीवस्य च कथं मायामोहितत्वं घटेत? इत्य् आक्षेपान्तरम् आह— देशतः कालतो योऽसाव् अवस्थातः स्वतोऽन्यतः । अविलुप्तावबोधात्मा स युज्येताजया कथम् ॥ योऽसौ देशादिभिर् अविलुप्तावबोध आत्मा जीवः स कथम् अजया अविद्यया युज्येत? तत्र देशव्यवधानतो देशगतदोषतो वा चक्षुः प्रकाश इव, कालतो विद्युद् इव, अवस्थातः स्मृतिर् इव, स्वतः शुक्तिरजतम् इव, अन्यतो घटादिवस्त्व् इव, न तस्यावबोधो लुप्यते अव्याहतस्वरूपभूतज्ञानाश्रयत्वाद् एवेत्य् अर्थः ॥
jīvasya ca kathaṁ māyā-mohitatvaṁ ghaṭeta? ity ākṣepāntaram āha— deśataḥ kālato yo'sāv avasthātaḥ svato'nyataḥ | aviluptāvabodhātmā sa yujyetājayā katham || yo'sau deśādibhir aviluptāvabodha ātmā jīvaḥ sa katham ajayā avidyayā yujyeta? tatra deśa-vyavadhānato deśa-gata-doṣato vā cakṣuḥ prakāśa iva, kālato vidyud iva, avasthātaḥ smṛtir iva, svataḥ śukti-rajatam iva, anyato ghaṭādi-vastv iva, na tasyāvabodho lupyate avyāhata-svarūpa-bhūta-jñānāśrayatvād evety arthaḥ ||
И как вязалось бы, чтобы существо было обольщено майей? Это иное возражение он говорит: «Тот, у кого разумение не отнимается ни местом, ни временем, ни состоянием, ни им самим, ни иным, — как соединился бы он с нерождённой?»
«Тот», Атман, существо, у кого разумение не отнимается местом и прочим, — «как соединился бы он» «с нерождённой», с незнанием? А именно: разделением места или изъяном в месте, как свет глаза; «временем», как молния; «состоянием», как память; «им самим», как серебро на перламутре; «иным», как горшок и прочая вещь, — ни так его разумение не отнимается, ибо оно опирается на знание, которое есть его непресекаемый собственный облик.
842da0df10ac · 发布于 2026年9月20日 15:59:55 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Пять способов отнять свет перебраны по одному, и ни один не подходит.
Свет глаза гаснет за стеной, молния гаснет со временем, память тускнеет по состоянию — у сознания существа такой слабости нет.
Потому вопрос остаётся острым: обольщение надо объяснить, не отнимая у существа его природы.