कूटताम्रिकत्वम् आशङ्क्याहुः—व्यवहृतय इति । विकल्प्यते अन्यत्रारोप्यते इति विकल्पः स्वतःसिद्धस् ताम्रिकादिर् अर्थः, स एव व्यवहृतये इषितः । अयम् अर्थः—अत्र कूटताम्रिकेण यं व्यवहारं मन्यसे, सोऽपि न तेन सिध्यति । किं तर्हि सत्यताम्रिकेणैव? अर्थान्तरं व्यवहर्तुर् हृदि तस्यैव प्रत्यक्षत्वात् । कूटताम्रिकम् अत्रोपलक्षणम् एव । क्वचित् तं विनापि तव गृहे ताम्रिको दत्त इति पश्चाद् दातव्य इति वा छलप्रयोगे स्मार्यमाणेनापि तेन तथा व्यवहारसिद्धेः । तस्माद् व्यवहाररूपाप्य् अर्थक्रियाकारिता तस्यैव भवतीति स सत्य एव । अन्यथा सत्यस्य ताम्रिकस्याभावे शतम् अप्य् अन्धानां न पश्यतीति न्यायेन कूटताम्रिकपरम्परयापि व्यवहारोऽपि न सिध्येद् इत्य् आहुः—अन्धपरम्परया इति । अन्धपरम्परादोषात् स एव व्यवहृतय इषित इत्य् अन्वयः । यथान्धपरम्परया व्यवहारो न सिध्येत्, तथा कूटताम्रिकपरम्परयापीत्य् अर्थः ।
kūṭa-tāmrikatvam āśaṅkyāhuḥ—vyavahṛtaya iti | vikalpyate anyatrāropyate iti vikalpaḥ svataḥ-siddhas tāmrikādir arthaḥ, sa eva vyavahṛtaye iṣitaḥ | ayam arthaḥ—atra kūṭa-tāmrikeṇa yaṁ vyavahāraṁ manyase, so'pi na tena sidhyati | kiṁ tarhi satya-tāmrikeṇaiva? arthāntaraṁ vyavahartur hṛdi tasyaiva pratyakṣatvāt | kūṭa-tāmrikam atropalakṣaṇam eva | kvacit taṁ vināpi tava gṛhe tāmriko datta iti paścād dātavya iti vā chala-prayoge smāryamāṇenāpi tena tathā vyavahāra-siddheḥ | tasmād vyavahāra-rūpāpy artha-kriyā-kāritā tasyaiva bhavatīti sa satya eva | anyathā satyasya tāmrikasyābhāve śatam apy andhānāṁ na paśyatīti nyāyena kūṭa-tāmrika-paramparayāpi vyavahāro'pi na sidhyed ity āhuḥ—andha-paramparayā iti | andha-paramparā-doṣāt sa eva vyavahṛtaya iṣita ity anvayaḥ | yathāndha-paramparayā vyavahāro na sidhyet, tathā kūṭa-tāmrika-paramparayāpīty arthaḥ |
Усомнившись насчёт поддельной монеты, говорят: «ради обихода». «Измышление» — то, что измышляется, то есть налагается на иное; а предмет — сам собою готовый медяк и подобное, и именно он «желан ради обихода».
Смысл таков: тот обиход, который ты думаешь совершить поддельной монетой, ею и не совершается. Чем же? Именно настоящей монетой — ибо в сердце у ведущего дело стоит иной предмет, и очевиден ему именно он. Поддельная монета здесь взята лишь для примера: где-то и без неё, при обмане — «в твоём доме монета отдана» или «после отдать должно», — дело совершается той самой монетой, которую лишь поминают.
Потому и то дело, которое имеет облик обихода, делается именно ею — и она-то истинна. Иначе, за отсутствием настоящей монеты, по правилу «и сто слепых не увидят», и обиход не совершался бы чередою поддельных. Это и говорят: «чередою слепых». Связь такая: изъяном слепой череды он и «желан ради обихода»; как чередою слепых дело не совершится, так и чередою поддельных монет.
171a1c782f13 · 发布于 2026年9月20日 15:59:55 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Хитрость разбора в том, куда он смотрит: не на кусок металла в руке, а на монету в уме у того, кто платит.
Обман потому и работает, что заимствует силу у настоящей вещи, которую подменяет.
Сто слепых не складываются в одного зрячего — и подделки не складываются в хождение денег.