निगमयति— यदैवम् एतेन विवेकहेतिना मायामयाहङ्कारणात्मबन्धनम् । च्छित्वाच्युतात्मानुभवोऽवतिष्ठते तम् आहुर् आयन्तिकम् अङ्ग सम्प्लवम् ॥ एतेन पूर्वोक्तविवेकशस्त्रेण मायामयैति विशेषणं स्वरूपभूताहङ्कारस्य व्यवच्छेदार्थम् । अवतिष्ठते स्वस्वरूपेणावस्थितो भवति । न केवलम् एतावद् एव, अच्युतात्मानुभवः, अच्युतेऽच्युतनाम्न्य् आत्मनि परमात्मन्य् अनुभवो यस्य तथाभूत एव सन्न् अवतिष्ठते ॥ ॥
nigamayati— yadaivam etena viveka-hetinā māyā-mayāhaṅkāraṇātma-bandhanam | cchitvācyutātmānubhavo'vatiṣṭhate tam āhur āyantikam aṅga samplavam || etena pūrvokta-viveka-śastreṇa māyāmaya-iti viśeṣaṇaṁ svarūpa-bhūtāhaṅkārasya vyavacchedārtham | avatiṣṭhate sva-svarūpeṇāvasthito bhavati | na kevalam etāvad eva, acyutātmānubhavaḥ, acyute'cyuta-nāmny ātmani paramātmany anubhavo yasya tathābhūta eva sann avatiṣṭhate || ||
Он заключает: «Когда так, этим оружием различения рассёкши путы себе из самости, состоящей из майи, он пребывает, пережив непадающего Себя, — то и зовут окончательным потопом, милый».
«Этим» — прежде названным мечом различения. Определение «состоящей из майи» поставлено, чтобы отделить самость, составляющую собственный облик. «Пребывает» — стоит в своём облике. И не только это: «пережив непадающего Себя» — тот, чьё переживание в непадающем, носящем имя Ачьюты, в Себе, в Параматме; став таким, он и «пребывает».
c6919aca7768 · 发布于 2026年9月20日 15:59:55 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Потоп здесь назван не гибелью мира, а концом присвоения — растворяется только «я моё».
Оружие названо мечом различения, но рубит оно, как показано выше, силою Того, к кому обращено.
И конец не пуст: стоять в своём облике значит переживать Его, а не остаться наедине с собою.