अथ सा नैचिकीविततिः प्रमदविलसत्कानना काननानले प्रशान्ते शान्तेन मनसा सम्पदमदसम्पद्यमानास्रस्तिमितविलोचनैर्लोचनैः पिबन्तीव सप्रणीतप्रणयरसनाभिरपि रसनाभिरपि लिहन्तीव प्रमोदभरविकसनासिकाभिर्नासिकाभिर्जिघ्रन्तीव परमप्रेमास्पदं पदं गोपेन्द्रतनयं कृतनयं कृपामयमभितोऽभिसर्पति स्म । तदनु करुणाकोमलेनामलेनारुणेन करतलेनाङ्गमभिपरामृशन्नेकैकमेव बलति प्रणयसौरभे सौरभेयीरभिप्रीणयामास ॥23॥
atha sā naicikīvitatiḥ pramadavilasatkānanā kānanānale praśānte śāntena manasā sampadamadasampadyamānāsrastimitavilocanairlocanaiḥ pibantīva sapraṇītapraṇayarasanābhirapi rasanābhirapi lihantīva pramodabharavikasanāsikābhirnāsikābhirjighrantīva paramapremāspadaṁ padaṁ gopendratanayaṁ kṛtanayaṁ kṛpāmayamabhito'bhisarpati sma | tadanu karuṇākomalenāmalenāruṇena karatalenāṅgamabhiparāmṛśannekaikameva balati praṇayasaurabhe saurabheyīrabhiprīṇayāmāsa ||23||
И тогда, когда лесной пожар погас, стадо коров, с радостно сияющими мордами, со спокойным сердцем, словно пило его глазами, застывшими от слёз богатой радости, словно лизало языками, полными любви, словно нюхало ноздрями, раздутыми от радости, — подходило со всех сторон к сыну владыки пастухов, мудрому, полному милости, средоточию высшей любви; а он, чистой, алой, нежной от сострадания ладонью гладя каждую, радовал коров, дышавших благоуханием любви.
8426ec66e9fd · published Sep 29, 2026, 12:58:01 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Коровы ласкаются к спасителю.