यदि कदाचित्तत्रैव वर्षति मुदिरो मुदि रोचमानस्तदा सदानन्ददानन्दकन्दकन्दरामन्दिरमासाद्य रमासाद्यमाने तस्योदरे दरहितनयनाञ्चलार्पणो दर्पणोदरसन्निभे सन्निभेन्द्रकलभ इवोपविश्य समयं गमयति, तदा त एव सहचराश्चराचरमनोहरस्य तस्य पुरतः परस्परपरमखेलाकोलाहलहलहलारावे प्रतिरवरवणतयादरीकृतया दरीकृतया कौतुकपरम्परयापरया पुनरपि सविस्तारतारदूङ्कारकारिणः पुनरपि तथाप्रतिध्वनिस्वनितायां तस्यां पुनरपि ततोऽधिकचीत्कारकारणतयानवस्थानवस्थानत्वेन दूषणेऽपि शिशुतया भूषणायमानतामेवासाद्य श्रीकृष्णं रमयामासुः ॥62॥
yadi kadācittatraiva varṣati mudiro mudi rocamānastadā sadānandadānandakandakandarāmandiramāsādya ramāsādyamāne tasyodare darahita-nayanāñcalārpaṇo darpaṇodarasannibhe sannibhendrakalabha ivopaviśya samayaṁ gamayati, tadā ta eva sahacarāścarācara-manoharasya tasya purataḥ paraspara-parama-khelā-kolāhala-halahalārāve pratiravaravaṇatayādarīkṛtayā darīkṛtayā kautukaparamparayāparayā punarapi savistāratāradūṅkārakāriṇaḥ punarapi tathāpratidhvani-svanitāyāṁ tasyāṁ punarapi tato'dhikacītkārakāraṇatayānavasthānavasthānatvena dūṣaṇe'pi śiśutayā bhūṣaṇāyamānatāmevāsādya śrīkṛṣṇaṁ ramayāmāsuḥ ||62||
Если там начинался дождь, он входил в пещеру, храм вечного блаженства, садился в её глубине, гладкой, как зеркало, как юный слон, и проводил время; а друзья перед ним затевали шумные игры и крики, эхо отзывалось, они кричали ещё громче, эхо — снова, и так без конца, — и эта беспорядочность, хоть и порок, по детской природе становилась украшением, и они радовали Шри Кришну.
b2f54a46d65d · published Sep 29, 2026, 12:58:01 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Игры в пещере во время дождя.