ततश्च, परमदुरासदत्वेन रासदत्वेन चापि मनसा न साधयितुमर्हमिहर्हामकस्मात् कस्मादपि केनापि करे निहितां हितां सुधाकरकलामिव, अकृतकामनामनाघ्रातां मधुकरेण करेण समाक्रष्टुमशक्यामशक्यापवारणां परिमलमलघीयांसमादधानां मादधानां कामपि सुरतरुकुसुममालामालापमन्तरेणापि केनापि कण्ठे निहितामिव, परमाह्लादरभसाधारां धारां सुधारसस्येव केनापि नापि लपित्वा वक्षसि निक्षिप्तामिव, अकपटपटदतिसाध्वससाध्वसदभिक्षोभलुलितामधिकण्ठमनुत्कण्ठमनायत्तिवशात् कृतावलम्बामलं वामलक्ष्मीकेन
tataśca, paramadurāsadatvena rāsadatvena cāpi manasā na sādhayitumarhamiharhāmakasmāt kasmādapi kenāpi kare nihitāṁ hitāṁ sudhākarakalāmiva, akṛtakāmanāmanāghrātāṁ madhukareṇa kareṇa samākraṣṭumaśakyāmaśakyāpavāraṇāṁ parimalamalaghīyāṁsamādadhānāṁ mādadhānāṁ kāmapi surataru-kusumamālāmālāpamantareṇāpi kenāpi kaṇṭhe nihitāmiva, paramāhlādarabhasādhārāṁ dhārāṁ sudhārasasyeva kenāpi nāpi lapitvā vakṣasi nikṣiptāmiva, akapaṭapaṭadati-sādhvasa-sādhvasadabhikṣobhalulitāmadhikaṇṭhamanutkaṇṭhamanāyattivaśāt kṛtāvalambāmalaṁ vāmalakṣmīkena
И тогда — её, недоступную, дарующую расу, которую не добыть даже умом, вдруг будто кто-то вложил ему в руку, как лунный серп; будто кто-то молча надел ему на шею некую гирлянду цветов древа желаний — не нюханную пчелой, которую не притянуть рукой, не удержать, несущую великое благоухание; будто кто-то без слов положил ему на грудь струю нектарной расы, опору высшего блаженства; — её, растрёпанную от бесхитростного, сильного волнения, невольно, против воли, повисшую у него на шее, —
2e10f70fdae0 · published Sep 29, 2026, 12:58:01 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Фраза продолжается.