सामान्यं प्रकृतस्यान्यतादात्म्यं सदृशैर् गुणैः ॥126॥यथा—द्विरदरदनकॢप्ते चारु पर्यङ्कराजेरचितमृदुलतल्पे मल्लिकापत्रिकाभिः ।शशिकिरणविधौते प्राङ्गणे निर्वितानेजयति निरवलम्बस्वापशालीव कृष्णः ॥यथा वा—मधुलोभगतान् भृङ्गान् राधा कर्णासितोत्पले ।अज्ञास्यत् कस् तदा तेषां नास्थास्यद् यदि गुञ्जितम् ॥मीलिते उत्कृष्टगुणेन निकृष्टगुणस्य तिरोधानम् इति । इह तूभयोस् तुल्यगुणतया भेदाग्रहः ॥
sāmānyaṁ prakṛtasyānya-tādātmyaṁ sadṛśair guṇaiḥ ||126||yathā—dvirada-radana-kḷpte cāru paryaṅka-rājeracita-mṛdula-talpe mallikā-patrikābhiḥ |śaśi-kiraṇa-vidhaute prāṅgaṇe nirvitānejayati niravalamba-svāpaśālīva kṛṣṇaḥ ||yathā vā—madhu-lobhagatān bhṛṅgān rādhā karṇāsitotpale |ajñāsyat kas tadā teṣāṁ nāsthāsyad yadi guñjitam ||mīlite utkṛṣṭa-guṇena nikṛṣṭa-guṇasya tirodhānam iti | iha tūbhayos tulya-guṇatayā bhedāgrahaḥ ||
metre not identified
Одинаковость — тождество предмета речи с иным через сходные качества. Например: «На прекрасном царском ложе из слоновой кости, с мягкой постелью из лепестков жасмина, во дворе, омытом лунными лучами, без полога, — слава Кришне, что будто спит, ни на что не опираясь». Или: «Кто узнал бы тогда пчёл, прилетевших за мёдом к синему лотосу на ухе Радхи, если бы не их жужжание?» В слиянии качество высшего скрывает низшее; а здесь у обоих качества одинаковы, и различие не улавливается.
454080e9d66b · published Sep 24, 2026, 12:40:03 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Всё в первом стихе бело — кость, жасмин, лунный свет, — и белое ложе сливается с белым двором, так что Кришна словно парит в воздухе. Тёмные пчёлы на тёмном лотосе неотличимы, пока не зажужжат. Первый стих понят по толкованию; перевод его приблизителен.