यथा वा, स्तवावल्यां श्रीराधिकाष्टके (14.7)
प्रकटितनिजवासं स्निग्धवेणुप्रणादैर्
द्रुतगति हरिम् आरात् प्राप्य कुञ्जे स्मिताक्षी ।
श्रवणकुहरकण्डुं तन्वती नम्रवक्त्रा
स्नपयति निजदास्ये राधिका मां कदा नु
yathā vā, stavāvalyāṃ śrī-rādhikāṣṭake (14.7)--
prakaṭita-nija-vāsaṃ snigdha-veṇu-praṇādair
druta-gati harim ārāt prāpya kuñje smitākṣī |
śravaṇa-kuhara-kaṇḍuṃ tanvatī namra-vaktrā
snapayati nija-dāsye rādhikā māṃ kadā nu
Или как в «Стававали», в «Радхикаштаке»: «Когда же Радхика — с улыбающимися глазами, быстрым шагом подойдя в кундже к Хари, обнаружившему своё местопребывание нежными звуками флейты, с опущенным лицом, унимая зуд в углублениях ушей, — омоет меня служением ей самой?».
ef32c4f91310 · प्रकाशित 16 सित॰ 2026, 6:00:00 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Томление здесь принадлежит не героине, а тому, кто о ней пишет.