फुल्लेन्दीवरकान्तिम् इन्दुवदनं बर्हावतंसप्रियं
श्रीवत्साङ्कम् उदारकौस्तुभधरं पीताम्बरं सुन्दरम् ।
गोपीनां नयनोत्पलार्चिततनुं गोगोपसङ्घावृतं
गोविन्दं कलवेणुवादनपरं दिव्याङ्गभूषं भजे ॥114॥ इति ।
phullendīvara-kāntim indu-vadanaṁ barhāvataṁsa-priyaṁ
śrī-vatsāṅkam udāra-kaustubha-dharaṁ pītāmbaraṁ sundaram |
gopīnāṁ nayanotpalārcita-tanuṁ go-gopa-saṅghāvṛtaṁ
govindaṁ kala-veṇu-vādana-paraṁ divyāṅga-bhūṣaṁ bhaje ||114|| iti |
छन्द अज्ञात
Чту Говинду: он сияет, как распустившийся синий лотос, лицо его — луна, он любит убор из павлиньих перьев; на груди у него шриватса и дивный каустубха, он в жёлтой одежде, прекрасен; пастушки чтят его тело лотосами своих глаз; его окружают коровы и пастухи; он играет на сладкой флейте, и тело его в божественных украшениях.
b3db50508c02 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 11:34:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से