किन्तु यदा कदम्बाद् असौ कदम्बमाली कालियालयकालिन्दीशम्बरम् अपप्तत् तदातितप्तहृदयतया हाहाकारकृतमिथःक्रेङ्कारः स खिन्नः सखिवारः स्खलच्चरणचारः सहसा तस्मिन्न् एव ससार ।
गावश् च शावसहिताः सहितास् तम् एवानुद्रावकताम् अवापुः ।
ततश् च स्वेषु विश्वेषु तम् एव ह्रदं सावेगगदं प्राविशत्सु प्रतिदिशं गावश् च प्रविशन्तीत्य् एवं दृष्ट्वा परमकष्टं स्पृष्ट्वानुपायाः पशुपाः नष्टप्राया भ्रष्टकाया, यमुनायाः प्रह्वा इव कह्वासुरजठराद् इव तत्प्रत्यागत्याशया परं प्राणन्ति स्म । तत्र च—
kintu yadā kadambād asau kadamba-mālī kāliyālaya-kālindī-śambaram apaptat tadātitapta-hṛdayatayā hāhā-kāra-kṛta-mithaḥ-kreṅkāraḥ sa khinnaḥ sakhi-vāraḥ skhalac-caraṇa-cāraḥ sahasā tasminn eva sasāra |
gāvaś ca śāva-sahitāḥ sahitās tam evānudrāvakatām avāpuḥ |
tataś ca sveṣu viśveṣu tam eva hradaṁ sāvega-gadaṁ prāviśatsu pratidiśaṁ gāvaś ca praviśantīty evaṁ dṛṣṭvā parama-kaṣṭaṁ spṛṣṭvānupāyāḥ paśupāḥ naṣṭa-prāyā bhraṣṭa-kāyā, yamunāyāḥ prahvā iva kahvāsura-jaṭharād iva tat-pratyāgaty-āśayā paraṁ prāṇanti sma | tatra ca—
размер не определён
Но когда Носящий гирлянду из кадамбы спрыгнул с кадамба в воду Калинди, где жил Калия, горстка друзей, с опалёнными сердцами, крича друг другу «ах, ах!», в горе, спотыкаясь, вдруг бросилась туда же. И коровы вместе с телятами разом побежали за Ним. И когда все свои с криками рвались в само озеро, а со всех сторон входили коровы, пастушки, видя это, коснувшись крайней муки, не видя выхода, почти погибшие, с обмякшими телами, словно склонившись перед Ямуной, дышали только надеждой, что Он вернётся, — как когда-то из утробы асуры-цапли. И там:
e12ac10680d1 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:53:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами