हसति च भक्तसान्त्वनतृष्णे कृष्णे, तास् तु बहुधा स्तवबुधा मृदाकुलाः पृदाकुपत्न्यः सकाकु विज्ञापयामास । तत्र सङ्क्षेपनिक्षेपश् चायम्—
अस्त्य् एष स्फुरदमतिः सदर्पसर्पस्
त्वं विष्वग्विद् असि तथा कृपाम्बुराशिः ।
अस्मासु त्वदनुगतास्व् अमुष्य पत्नी
भावश् चेद् अजनि यथायथं विधेहि ॥31॥
hasati ca bhakta-sāntvana-tṛṣṇe kṛṣṇe, tās tu bahudhā stava-budhā mṛdākulāḥ pṛdāku-patnyaḥ sakāku vijñāpayāmāsa | tatra saṅkṣepa-nikṣepaś cāyam—
asty eṣa sphurada-matiḥ sadarpa-sarpas
tvaṁ viṣvag-vid asi tathā kṛpāmburāśiḥ |
asmāsu tvad-anugatāsv amuṣya patnī-
bhāvaś ced ajani yathā-yathaṁ vidhehi ||31||
Кришна рассмеялся, желая утешить преданного, а жёны змея, умевшие по-всякому славить, в мягком волнении жалобно обратились к Нему. Вот их речь вкратце: «Этот гордый змей явно безрассуден; а Ты всеведущ и — океан милости. Если уж мы, следующие за Тобой, стали его жёнами — поступи, как подобает.
a17ba063d20a · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:53:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Ср. молитву жён Калии, «Бхагаватам», песнь 10, гл. 16.