ततश् च—
स्तम्भः सन्धिषु बन्धनं पुलकितासान्द्रव्रणाभस्थितिर्
बाष्पः स्रस्तविलोकनः स्वरभिदा कण्ठान्तरस्तम्भिनी ।
कम्पः पातवदन्तदन्तवलयः स्वेदस् तनुद्रावणः
स्याद् एवं कृतवीक्षणं स्वसुहृदां व्यग्रीबभूव प्रभुः ॥47॥
tataś ca—
stambhaḥ sandhiṣu bandhanaṁ pulakitāsāndra-vraṇābha-sthitir
bāṣpaḥ srasta-vilokanaḥ svara-bhidā kaṇṭhāntara-stambhinī |
kampaḥ pātavad-anta-danta-valayaḥ svedas tanu-drāvaṇaḥ
syād evaṁ kṛta-vīkṣaṇaṁ sva-suhṛdāṁ vyagrī-babhūva prabhuḥ ||47||
Затем: Оцепенение сковало суставы, трепет покрыл тело, словно густыми ранами, слёзы затуманили взгляд, срыв голоса сжал горло, от дрожи стучали зубы, пот растапливал тело, — видя, что так стало с Его друзьями, Господь встревожился.
ff9be6321080 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:53:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами