कृष्णः (स्मित्वा) : प्रिये ! पश्य पश्य, ताम्बूलिकानाम् अनुरागम्, यैर् उभयथा रञ्जितोऽस्मि ।
राधा : कीस एदं उल्लंघिदं ?
कृष्णः (स्वगतम्) : कथम् अफनोतुं न शक्तोऽस्मि, यद् इयं सैरिन्ध्रीम् एव विलोकते ।
राधा : णअबुन्दे ! का एसा राअमग्गे गोउलणाहस्स पीदंसुअञ्चलं आअड्ढदि ?
(नववृन्दा स्मितं कृत्वा मुखं नमयति ।)
kṛṣṇaḥ (smitvā) : priye ! paśya paśya, tāmbūlikānām anurāgam, yair ubhayathā rañjito’smi |
rādhā : kīsa edaṁ ullaṁghidaṁ ?
kṛṣṇaḥ (svagatam) : katham aphanotuṁ na śakto’smi, yad iyaṁ sairindhrīm eva vilokate |
rādhā : ṇaabunde ! kā esā rāamagge goulaṇāhassa pīdaṁsu-añcalaṁ āaḍḍhadi ?
(navavṛndā smitaṁ kṛtvā mukhaṁ namayati |)
размер не определён
Кришна (с улыбкой): Любимая! Смотри, смотри, как любят меня торговцы бетелем: окрасили меня на оба лада! Радха: Почему это пропустили? Кришна (про себя): Не могу скрыть — она смотрит прямо на служанку-сайрандхри. Радха: Нава-вринда! Кто это на царской дороге тянет за край жёлтую одежду владыки Гокулы? (Нава-вринда улыбается и опускает лицо.)
041d820347ee · опубликовано 24 сент. 2026 г., 07:33:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
«Анурага» — и «любовь», и «алая краска»: бетель красит губы. Кришна отвлекает Радху от изображения Кубджи.