न केवलं साधारणरीत्या दाम्पत्यव्यवहारस् ताभिर् मम किन्तु मदात्मिका मत्स्वरूपशक्तय इत्य् अर्थः । आत्मशब्दस्य मनीवाचकत्वेन ता मन्मनस्का इत्य् आद्य् उक्तं पुनर् उक्तं स्यात् । उक्तं च तासां स्वरूपशक्तित्वं श्रीशुकदेवेन—
ताभिर् विधुतशोकाभिर् भगवान् अच्युतो वृतः ।
व्यरोचताधिकं तात पुरुषः शक्तिभिर् यथा ॥72॥ इति ।
ताभिः शक्तिभिर् यथा यावत् तथा तत्रातिशुशुभे ताभिर् भगवान् देवकीसुतः इत्य् आदि । चकाश गोपीपरिषद्गतोऽर्चित इत्य् आदि । व्यरोचतैणाङ्क इवोडुभिर् वृत इत्य् आदि । स्वरूपशक्तित्वाद् एवाधिकं व्यरोचत इत्य् आद्युक्तम् उपपद्यते । स्वशक्त्येकप्रकाशत् श्रीभगवतः । अतस् तासां लक्ष्मीसंज्ञत्वम् अप्य् उक्तं ब्रह्मसंहितायां लक्ष्मीसहस्रशतसम्भ्रमसेव्यमानम् इति । श्रियः कान्ताः कान्तः परमपुरुष इति ।
श्रीदशमे च—गोप्यो लब्ध्वाच्युतं कान्तं श्रिय एकान्तवल्लभम् इति गोप्य एव श्रिय कान्तं मनोहरं एकान्तवल्लभं रहोरमणम् । तस्मात् नायं श्रियोऽङ्ग इति शुकानुवादः सामान्ये लक्ष्मीविजयं व्यनक्ति । लक्ष्मीसहस्रेति विरिञ्चवाणी लक्ष्मीविशेषत्वम् उरीकरोति । कुरुत्वेऽपि श्रीयुधिष्ठिरादीनां पाण्डवसंज्ञत्वम् । लक्ष्मीत्वेऽपि व्रजदेवीनां गोपीसंज्ञत्वम् इति । तस्मात् तासां परमलक्ष्मीरूपत्वेन तन्नित्यप्रेयसीत्वं सिद्धम् ।
na kevalaṁ sādhāraṇa-rītyā dāmpatya-vyavahāras tābhir mama kintu mad-ātmikā mat-svarūpa-śaktaya ity arthaḥ | ātma-śabdasya manīvācakatvena tā man-manaskā ity ādy uktaṁ punar uktaṁ syāt | uktaṁ ca tāsāṁ svarūpa-śaktitvaṁ śrī-śukadevena—
tābhir vidhuta-śokābhir bhagavān acyuto vṛtaḥ |
vyarocatādhikaṁ tāta puruṣaḥ śaktibhir yathā ||72|| iti |
tābhiḥ śaktibhir yathā yāvat tathā tatrātiśuśubhe tābhir bhagavān devakī-sutaḥ ity ādi | cakāśa gopī-pariṣad-gato’rcita ity ādi | vyarocataiṇāṅka ivoḍubhir vṛta ity ādi | svarūpa-śaktitvād evādhikaṁ vyarocata ity ādy-uktam upapadyate | sva-śaktyeka-prakāśat śrī-bhagavataḥ | atas tāsāṁ lakṣmī-saṁjñatvam apy uktaṁ brahma-saṁhitāyāṁ lakṣmī-sahasra-śata-sambhrama-sevyamānam iti | śriyaḥ kāntāḥ kāntaḥ parama-puruṣa iti |
śrī-daśame ca—gopyo labdhvācyutaṁ kāntaṁ śriya ekānta-vallabham iti gopya eva śriya kāntaṁ manoharaṁ ekānta-vallabhaṁ raho-ramaṇam | tasmāt nāyaṁ śriyo’ṅga iti śukānuvādaḥ sāmānye lakṣmī-vijayaṁ vyanakti | lakṣmī-sahasreti viriñca-vāṇī lakṣmī-viśeṣatvam urīkaroti | kurutve’pi śrī-yudhiṣṭhirādīnāṁ pāṇḍava-saṁjñatvam | lakṣmītve’pi vraja-devīnāṁ gopī-saṁjñatvam iti | tasmāt tāsāṁ parama-lakṣmī-rūpatvena tan-nitya-preyasītvaṁ siddham |
未能识别诗律
Смысл: не только в обычном смысле у меня с ними супружество — они «сама моя душа», то есть силы моей природы. Если бы «душа» значила «ум», это повторяло бы слова «их ум во мне». А то, что они — сила его природы, сказал Шри Шукадева: Окружённый ими, избавленными от скорби, Бхагаван Ачьюта, милый, сиял ещё сильнее — как Пуруша среди своих сил. «Как силами» — и так же в других местах: «там среди них ещё ярче засиял Бхагаван, сын Деваки», «он сиял, почитаемый в собрании гопи», «сиял, как луна среди звёзд». Слова «сиял ещё сильнее» уместны как раз потому, что они — сила его природы: Шри Бхагаван являет себя лишь своей силой. Потому в «Брахма-самхите» они названы и Лакшми: «Ему благоговейно служат сотни тысяч Лакшми» и «Возлюбленные — Лакшми, возлюбленный — высший Пуруша». И в десятой песни: «Гопи, обретя Ачьюту, возлюбленного, единственного любимого Шри…» — то есть сами гопи и есть Шри, «возлюбленный» — пленяющий сердце, «единственный любимый» — любящий наедине. Поэтому слова Шуки «Не было этой милости у Шри на его груди» говорят о победе над Лакшми вообще, а слова Брахмы «тысячи Лакшми» признают их особыми Лакшми. Как Юдхиштхира и другие, будучи Куру, зовутся Пандавами, так и богини Враджа, будучи Лакшми, зовутся гопи. Значит, как высшие Лакшми, они — его вечные возлюбленные.
ffbef5351913 · 发布于 2026年9月24日 08:03:23 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Бхагавата-пурана 10.32.10.