भगवान् अपि ता रात्रीः शरदोत्फुल्लमल्लिकाः
वीक्ष्य रन्तुं मनश्चक्रे योगमायाम् उपाश्रितः ॥92॥
ता रात्रीर् वीक्ष्य उद्दीपनत्वेनानुभूयेति कौमुत्येनालम्बनरूपाणां तासां प्रेममहिमा दर्शितः । आत्मारामाश् च मुनयः इत्य् आदौ इत्थम्भूतगुणो हरिर् इतिवत् इत्थम्भूतगुणास् ताः येन तादृश्य् अपि तस्य रमण्च्छा जायते इति । अतएव व्यवहारार्थं तस्य कैशोरम् अपि मानितं जातम् इति श्रीविष्णुपुराणे दर्शितम् ।
bhagavān api tā rātrīḥ śaradotphullamallikāḥ
vīkṣya rantuṁ manaścakre yogamāyām upāśritaḥ ||92||
tā rātrīr vīkṣya uddīpanatvenānubhūyeti kaumutyenālambana-rūpāṇāṁ tāsāṁ prema-mahimā darśitaḥ | ātmārāmāś ca munayaḥ ity ādau itthambhūta-guṇo harir itivat itthambhūta-guṇās tāḥ yena tādṛśy api tasya ramaṇcchā jāyate iti | ataeva vyavahārārthaṁ tasya kaiśoram api mānitaṁ jātam iti śrī-viṣṇu-purāṇe darśitam |
未能识别诗律
И Бхагаван, увидев те ночи, когда распустился осенний жасмин, решил предаться игре, прибегнув к йогамайе. «Увидев те ночи» — ощутив их как то, что разжигает чувство; а раз так, тем более показано величие любви тех, кто был самим предметом этого чувства. Как в словах «Мудрецы, радующиеся в себе… — таковы качества Хари», так и тут: таковы их качества, что даже у такого, как он, рождается желание играть. Потому, ради обычного обхождения, он признал и свой отроческий возраст, как показано в «Вишну-пуране»:
1dbe8bbec78a · 发布于 2026年9月24日 08:03:23 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Бхагавата-пурана 10.29.1 — первый стих рассказа о раса-лиле.