वीक्षे दिव्याक्षिलक्षैः स्थिरचरसुषमां सौरभं घ्राणलक्षैर्जिघ्राम्य् आकर्णये च श्रवणविततिभिस् त्वद्गुणान् अत्युदारान् ।पत्कोट्या त्वयटेयं यदि च करशिरः कोटिभिस् त्वां नमेयंनो तृप्तिर् मे तथापि प्रियतमपरमानन्दवृन्दावनाद्य ॥4.53॥
vīkṣe divyākṣi-lakṣaiḥ sthira-cara-suṣamāṁ saurabhaṁ ghrāṇa-lakṣairjighrāmy ākarṇaye ca śravaṇa-vitatibhis tvad-guṇān atyudārān |pat-koṭyā tvayaṭeyaṁ yadi ca kara-śiraḥ koṭibhis tvāṁ nameyaṁno tṛptir me tathāpi priyatama-paramānanda-vṛndāvanādya ||4.53||
metre not identified
О милейший Вриндаван высшего блаженства! Пусть я смотрю сотнями тысяч дивных глаз на красу твоих неподвижных и движущихся существ, вдыхаю аромат сотнями тысяч носов, слушаю множеством ушей о твоих щедрейших качествах, обхожу тебя миллионом ног и кланяюсь тебе миллионами рук и голов, — всё же мне нет насыщения.
bf4fb228cbd5 · published Sep 30, 2026, 12:01:42 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — sragdharā. tvayaṭeyaṁ в e-тексте вместо tvām aṭeyaṁ; ādya понято как обращение «изначальный».