तच् चोक्तम्—
पञ्चाशल्लिपिभिर् विभक्तमुखदोःपन्मध्यवक्षःस्थलीं
भावन्मौलिनिबद्धचन्द्रशकलाम् आपीनतुङ्गस्तनीम् ।
मुद्राम् अक्षगुणं सुधाढ्यकलसं विद्यां च हस्ताम्बुजैर्
बिभ्राणां विशदप्रभां त्रिनयनां वाग्देवताम् आश्रये ॥90॥
tac coktam—
pañcāśal-lipibhir vibhakta-mukha-doḥ-pan-madhya-vakṣaḥ-sthalīṁ
bhāvan-mauli-nibaddha-candra-śakalām āpīna-tuṅga-stanīm |
mudrām akṣa-guṇaṁ sudhāḍhya-kalasaṁ vidyāṁ ca hastāmbujair
bibhrāṇāṁ viśada-prabhāṁ tri-nayanāṁ vāg-devatām āśraye ||90||
Оно описано так: Прибегаю к трёхокой богине речи: пятьдесят букв составляют её лицо, руки, ноги, стан и грудь; в её венце — серп луны, грудь её пышна и высока; лотосами рук она держит мудру, чётки, кувшин с нектаром и книгу, и сияет светлым сиянием.
ecd7bb5fa376 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 11:34:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से