अत्र चेदं ध्वनितम्—
नद्यः सिन्धुपतिव्रता हरि हरि प्रत्यक्तमर्यादिकास्
तं विद्रुत्य मिलन्ति चेद् अहह का दीनास् तदानीं वयम्? ।
किन्तु स्वैरम् अमूर् उदूढसुकृता नास्मासु तत्तुल्यता
स्वल्पापीति निवृत्तिर् एव सुखतो युक्ताथवा दुःखतः ॥58॥
atra cedaṁ dhvanitam—
nadyaḥ sindhu-pati-vratā hari hari pratyakta-maryādikās
taṁ vidrutya milanti ced ahaha kā dīnās tadānīṁ vayam? |
kintu svairam amūr udūḍha-sukṛtā nāsmāsu tat-tulyatā
svalpāpīti nivṛttir eva sukhato yuktāthavā duḥkhataḥ ||58||
И здесь намёк: «Если даже реки, верные мужу-океану, — ах, ах! — отбросив берега, устремляются к Нему, как жалки мы тогда! Но они вольны и несут заслуги, а мы с ними ни капли не сравнимы; так что нам подобает лишь отказ — от радости или от горя».
4fcfaf3e5488 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:01:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.