ततश् च, सहकान्तः कान्तासमुदयः शकुन्तकुलकलकोलाहलात् प्रातर् इति —कलितचमत्कारः कम्पसम्पत्सम्पतदस्रम् अजस्रभावनानिदानं कथञ्चिद् एव विश्लेषम् इयेष ।
तथा विश्लिष्य च—
तिर्यक् पश्यन् मुहुर् अपि मिथस् तत्र तत्रापि सास्री
भावाद् व्यस्रं मिथुनम् अथ तत् कृष्णराधादि नाम ।
गेहं गच्छद् यद् इह गमनायाशकन् तन् न चित्रं
धन्यानां स्याद् उचितम् अखिलं यत् प्रयत्नं विनापि ॥53॥
tataś ca, saha-kāntaḥ kāntā-samudayaḥ śakunta-kula-kala-kolāhalāt prātar iti —kalita-camatkāraḥ kampa-sampat-sampatad-asram ajasra-bhāvanā-nidānaṁ kathañcid eva viśleṣam iyeṣa |
tathā viśliṣya ca—
tiryak paśyan muhur api mithas tatra tatrāpi sāsrī-
bhāvād vyasraṁ mithunam atha tat kṛṣṇa-rādhādi nāma |
gehaṁ gacchad yad iha gamanāyāśakan tan na citraṁ
dhanyānāṁ syād ucitam akhilaṁ yat prayatnaṁ vināpi ||53||
размер не определён
Потом пара, птичий гомон которой возвестил „утро!“, вздрогнула и, роняя слёзы от дрожи, с трудом решилась расстаться, хотя от этого рождались непрестанные думы. Расставшись же, пары по имени Кришна, Радха и прочие то и дело искоса глядели друг на друга, в слезах и без сил; и то, что они всё же смогли разойтись по домам, — не диво: у блаженных всё должное совершается даже без усилия.
621499b5da42 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:29:13 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.