सर्वेषां द्विद्विचक्षुर् विलसितवपुषां नस् त्वम् एकं स्वचक्षुस्
तस्मात् त्वाम् एव नित्यं वयम् इह निखिलाः श्रद्दधाना भजामः ।
सम्प्रत्य् एतच् च वर्त्मद्वयम् अथ स भवान् गम्यम् अस्मिन्न् अगम्यं
स्याद् ईदृक् तारतम्यात् प्रथयतु सुमते मा तु सङ्कोचम् अत्र ॥30॥
sarveṣāṁ dvi-dvi-cakṣur vilasita-vapuṣāṁ nas tvam ekaṁ sva-cakṣus
tasmāt tvām eva nityaṁ vayam iha nikhilāḥ śraddadhānā bhajāmaḥ |
sampraty etac ca vartma-dvayam atha sa bhavān gamyam asminn agamyaṁ
syād īdṛk tāratamyāt prathayatu sumate mā tu saṅkocam atra ||30||
„У всех нас, с сияющими телами и двумя глазами у каждого, ты — единственный собственный глаз; поэтому мы все, доверяя, всегда держимся лишь тебя. Вот ныне два пути: сравни их, мудрый, и поведай, каким идти, а каким нет, — и не смущайся“.
30bb1a24dad5 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 04:44:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами