Bhagavad Gita · 11.14
॥
Devanāgarī
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
Transliteration (IAST)
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭa-romā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṁ kṛtāñjalir abhāṣata ||
Word-by-word
SanskritIASTMeaning
ततःtataḥthen.
सःsaḥhe.
विस्मयाविष्टःvismaya-āviṣṭaḥoverwhelmed (āviṣṭaḥ) with wonder (vismaya).
हृष्टरोमाhṛṣṭa-romāhe whose hair (romā) stood on end (hṛṣṭa).
धनञ्जयःdhanañjayaḥDhanañjaya (Arjuna).
प्रणम्य शिरसाpraṇamya śirasāhaving bowed (praṇamya) his head (śirasā).
देवम्devambefore the divine [form].
कृताञ्जलिःkṛta-añjaliḥjoining his palms.
अभाषतabhāṣatahe began to speak.
Translation
“Then Dhanañjaya, overwhelmed with wonder, his hair standing on end in ecstasy, bowed his head before the Lord and, joining his palms in prayer, began to speak.”
Version
f1a92f011c75 · published Jul 2, 2026, 12:00:00 PM UTC
Available inRUENESHIZHPage between verses with