तथैव च—रूपं यत् तद् इत्य् आदौ स त्वं साक्षाद् विष्णुर् अध्यात्मदीपः इति । यत् तत् किम् अपि रूपं वस्तु प्राहुर् वेदाः । किं तद् वस्तु? तद् आह—अव्यक्तम् इत्यादि... एवम्भूतं किम् अपि कार्यकल्पं वस्तु यत्, स एव साक्षाद् अक्षिगोचरस् त्वं विष्णुर् इति । तथा च पाद्मे निर्माणखण्डे श्रीभगवन्तं प्रति श्रीवेदव्यासवाक्यम्— त्वाम् अहं द्रष्टुम् इच्छामि चक्षुर्भ्यां मधुसूदन । यत् तत् सत्यं परं ब्रह्म जगद्योनिं जगत्पतिम् । वदन्ति वेदशिरसश् चाक्षुषं नाथ मेऽस्तु तद् ॥ इति । तत्र हेतुः—अध्यात्मदीपः, देहितत्कारणकार्यसङ्घप्रकाशकत्वेनावभासन इत्य् अर्थः । एवम्भूतस्य न तव भयशङ्केति भावः इत्य् एष प्रकरणानुरूपः श्रीस्वामिदर्शितभावार्थोऽपि श्रीविग्रहपर एव, अन्यत्र भयसम्भावनानुत्पत्तेः ॥ ॥
tathaiva ca—rūpaṁ yat tad ity ādau sa tvaṁ sākṣād viṣṇur adhyātma-dīpaḥ iti | yat tat kim api rūpaṁ vastu prāhur vedāḥ | kiṁ tad vastu? tad āha—avyaktam ity-ādi... evambhūtaṁ kim api kārya-kalpaṁ vastu yat, sa eva sākṣād akṣi-gocaras tvaṁ viṣṇur iti | tathā ca pādme nirmāṇa-khaṇḍe śrī-bhagavantaṁ prati śrī-veda-vyāsa-vākyam— tvām ahaṁ draṣṭum icchāmi cakṣurbhyāṁ madhusūdana | yat tat satyaṁ paraṁ brahma jagad-yoniṁ jagat-patim | vadanti veda-śirasaś cākṣuṣaṁ nātha me'stu tad || iti | tatra hetuḥ—adhyātma-dīpaḥ, dehi-tat-kāraṇa-kārya-saṅgha-prakāśakatvenāvabhāsana ity arthaḥ | evambhūtasya na tava bhaya-śaṅketi bhāvaḥ ity eṣa prakaraṇānurūpaḥ śrī-svāmi-darśita-bhāvārtho'pi śrī-vigraha-para eva, anyatra bhaya-sambhāvanānutpatteḥ || ||
Так же и в словах «образ, который тот» и далее — «тот Ты воочию Вишну, светильник над собою». То есть: ту некую вещь — «образ», «который тот», — «называют» веды. Какую вещь? О том он говорит: «непроявленным» и далее. И та некая вещь, таковая, подобная следствию, и есть «Ты, Вишну», воочию предмет глаза.
Так и в «Падме», в «Нирмана-кханде», речение Шри Ведавьясы к Шри Бхагавану:
«Тебя я желаю увидеть обоими глазами, о Мадхусудана; то, что вершины вед называют истиной, высшим Брахманом, лоном мира, владыкою мира, — да станет оно, о Владыка, доступно моему глазу».
Причина же там: «светильник над собою» — то есть светящий тем, что освещает воплощённого и всю совокупность его причин и следствий. Смысл: таковому Тебе нет опасения страха. И этот внутренний смысл, соответственный разделу и показанный стопами Шри Свами, тоже имеет предметом именно прекрасный образ, ибо в ином случае и предположение о страхе не возникло бы.
9f6be6382d95 · publicado 20 sept 2026, 11:13:10 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Вьяса просит не понимания, а зрения — и просит именно того, о ком говорят вершины вед.
В этом вся мысль раздела: высшее и видимое — одно.
А довод от страха работает лишь там, где речь об образе: у безвидного бояться некому и нечему.