अत्र साध्ययोर् विज्ञानरहस्ययोर् आविर्भावार्थम् आशिषं ददाति— यावान् अहं यथाभावो यद्रूपगुणकर्मकः । तथैव तत्त्वविज्ञानम् अस्तु ते मदनुग्रहात् ॥ यावान् स्वरूपतो यत्परिमाणकोऽहम् । यथाभावः सत्ता यस्येति, यल्लक्षणोऽहम् इत्य् अर्थः । यानि स्वरूपान्तरङ्गानि रूपाणि श्यामत्वचतुर्भुजत्वादीनि, गुणा भक्तवात्सल्याद्याः कर्माणि तत्तल्लीला यस्य स यद्रूपगुणकर्मकोऽहम् । तथैव तेन तेन सर्वप्रकारेणैव तत्त्वविज्ञानं याथार्थ्यानुभवो मदनुग्रहात् ते तवास्तु भवताद् इति । एतेन चतुःश्लोक्यर्थस्य निर्विशेषत्वं स्वयम् एव परास्तम् । वक्ष्यते च चतुःश्लोकीम् एवोद्दिशता श्रीभगवता स्वयम् उद्धवं प्रति—पुरा मया इत्यादौ, ज्ञानं परं मन्महिमावभासम् इति । तत्र विज्ञानपदेन रूपादीनाम् अपि स्वरूपभूतत्वं व्यक्तम् । अत्र विज्ञानाशीः स्पष्टा । रहस्याशीश् च परमानन्दात्मकतत्तद्याथार्थ्यानुभवेनावश्यं प्रेमोदयात् ॥
atra sādhyayor vijñāna-rahasyayor āvirbhāvārtham āśiṣaṁ dadāti— yāvān ahaṁ yathā-bhāvo yad-rūpa-guṇa-karmakaḥ | tathaiva tattva-vijñānam astu te mad-anugrahāt || yāvān svarūpato yat-parimāṇako'ham | yathā-bhāvaḥ sattā yasyeti, yal-lakṣaṇo'ham ity arthaḥ | yāni svarūpāntaraṅgāni rūpāṇi śyāmatva-catur-bhujatvādīni, guṇā bhakta-vātsalyādyāḥ karmāṇi tat-tal-līlā yasya sa yad-rūpa-guṇa-karmako'ham | tathaiva tena tena sarva-prakāreṇaiva tattva-vijñānaṁ yāthārthyānubhavo mad-anugrahāt te tavāstu bhavatād iti | etena catuḥśloky-arthasya nirviśeṣatvaṁ svayam eva parāstam | vakṣyate ca catuḥślokīm evoddiśatā śrī-bhagavatā svayam uddhavaṁ prati—purā mayā ity-ādau, jñānaṁ paraṁ man-mahimāvabhāsam iti | tatra vijñāna-padena rūpādīnām api svarūpa-bhūtatvaṁ vyaktam | atra vijñānāśīḥ spaṣṭā | rahasyāśīś ca paramānandātmaka-tat-tad-yāthārthyānubhavenāvaśyaṁ premodayāt ||
Здесь, ради явления достигаемых — постижения и сокровенного, — Он даёт благословение:
«Каков Я, каково бытие Моё, каковы облик, свойства и дела Мои — так именно да будет у тебя постижение сущности Моею милостью».
«Каков» — то есть какой Я меры по собственному облику. «Каково бытие» — у кого какое существование; смысл: какой Я имею признак. «Каковы облик, свойства, дела» — Я, у кого облики, присущие собственному облику: темнота, четырёхрукость и прочее; свойства — нежность к преданным и прочее; дела — те и те игры.
«Так именно», то есть тем и тем, всяким именно образом, «постижение сущности», то есть переживание подлинности, «да будет у тебя» «Моею милостью» — пусть будет.
Этим Он Сам отверг безличность смысла четырёх строф. И будет сказано Самим Шри Бхагаваном, указывающим на эти самые четыре строфы в обращении к Уддхаве — «прежде Мною» и далее: «знание высшее, явление Моего величия». Там словом «постижение» явлено, что и облики и прочее присущи собственному облику.
Здесь благословение о постижении ясно; и благословение о сокровенном тоже — ибо от переживания подлинности того и того, чья природа высшее блаженство, любовь возникает непременно.
b07130fdf0cf · publicado 20 sept 2026, 11:13:10 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Благословение перечисляет не отвлечённые признаки, а облик, свойства и дела — и потому само становится доводом против безличного чтения.
Сказано «так именно»: постижение должно совпасть с тем, каков Он, а не свести Его к общему.
О любви прямо не сказано, но она следует из сказанного: у переживания, чья природа блаженство, иного исхода нет.