अत एव तदंशत्वेनैव ब्रह्म श्रूयते । अहं वै सर्वभूतानि भूतात्मा भूतभावनः । शब्दब्रह्म परं ब्रह्म ममोभे शाश्वती तनू ॥ टीका च— सर्वभूतान्य् अहम् एव । भूतानाम् आत्मा भोक्ताप्य् अहम् एव । भोक्तृभोग्यात्मकं विश्वं मद्व्यतिरिक्तं नास्तीत्य् अर्थः । यतोऽहं भूतभावनः भूतानां प्रकाशकः कारणं च । ननु शब्दब्रह्म प्रकाशकं परब्रह्म कारणं प्रकाशकं च? सत्यं, ते उभे ममैव रूपे इत्य् आह—शब्दब्रह्मेति । शाश्वती शाश्वत्यौ । इत्य् एषा ॥ अत्र शब्दब्रह्मणः साहचर्यात् परब्रह्मणोऽप्य् अंशत्वम् एवायाति । ॥
ata eva tad-aṁśatvenaiva brahma śrūyate | ahaṁ vai sarva-bhūtāni bhūtātmā bhūta-bhāvanaḥ | śabda-brahma paraṁ brahma mamobhe śāśvatī tanū || ṭīkā ca— sarva-bhūtāny aham eva | bhūtānām ātmā bhoktāpy aham eva | bhoktṛ-bhogyātmakaṁ viśvaṁ mad-vyatiriktaṁ nāstīty arthaḥ | yato'haṁ bhūta-bhāvanaḥ bhūtānāṁ prakāśakaḥ kāraṇaṁ ca | nanu śabda-brahma prakāśakaṁ para-brahma kāraṇaṁ prakāśakaṁ ca? satyaṁ, te ubhe mamaiva rūpe ity āha—śabda-brahmeti | śāśvatī śāśvatyau | ity eṣā || atra śabda-brahmaṇaḥ sāhacaryāt para-brahmaṇo'py aṁśatvam evāyāti | ||
Потому и о Брахмане слышно именно как о части Его:
«Я ведь все существа, Душа существ, творец существ; слово-Брахман и высший Брахман — оба Мои вечные тела».
И тика: «„Все существа“ — Я же. „Душа существ“ — и вкушающий Я же. То есть: нет вселенной, состоящей из вкушающего и вкушаемого, помимо Меня. Ибо Я „творец существ“ — проявитель существ и причина.
Но ведь слово-Брахман — проявитель, а высший Брахман — причина и проявитель? Верно; и они оба суть Мои облики, — говорит Он: „слово-Брахман“ и далее. „Вечные“ — то есть оба вечны». Так она.
Здесь, по соседству со словом-Брахманом, выходит, что и высший Брахман есть часть.
9327ab5cc130 · publicado 20 sept 2026, 11:13:10 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Два Брахмана поставлены рядом и названы телами: слово и высшее.
Что слово-Брахман — часть, спорить никто не станет; тем самым определено и место второго.
Довод здесь чисто грамматический: их соединили в одном «оба».