तद् एवं सति तासु सर्व एवान्येऽपि गुणाः स्वत एवानुगुणा भवन्ति—
यस्यास्ति भक्तिर् भगवत्य् अकिञ्चना
सर्वैर् गुणैस् तत्र समासते सुराः । इतिवत् ।
ततश् चैवं वर्ण्यते—
यदमितरसशास्त्रे व्यञ्जि वैदग्ध्यवृन्दं
तदणुम् अपि न वेत्तुं कल्पते कामिलोकः ।
तद् अखिलम् अपि यस्य प्रेमसिन्धौ न किञ्चिन्
मिथुनम् अजितगोपीरूपम् एतद् विभाति ॥
tad evaṁ sati tāsu sarva evānye’pi guṇāḥ svata evānuguṇā bhavanti—
yasyāsti bhaktir bhagavaty akiñcanā
sarvair guṇais tatra samāsate surāḥ | itivat |
tataś caivaṁ varṇyate—
yad-amita-rasa-śāstre vyañji vaidagdhya-vṛndaṁ
tad-aṇum api na vettuṁ kalpate kāmi-lokaḥ |
tad akhilam api yasya prema-sindhau na kiñcin
mithunam ajita-gopī-rūpam etad vibhāti ||
размер не определён
И раз так, у них и все прочие достоинства сами собой становятся созвучными, — как в словах: «У кого есть бескорыстная преданность Господу, в том пребывают боги со всеми достоинствами». Потому и описывается так: «Сонм искусностей, явленный в безмерной науке о расе, — мир похотливых не может постичь и его частицы; а всё это — ничто в океане любви той четы, что сияет в облике Непобедимого и гопи».
65c6627f33c8 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:10:52 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Цитата — «Бхагаватам», песнь 5, гл. 18.