अन्वेष्टुं कृष्णम् इष्टं निकटम् अभिगतं चिन्तयित्वा प्रदूनाः
कर्तुं तन् नैव शेकुः परम् अहह गताः क्लान्तिम् एता निपेतुः ।
स्थित्वा तद्वच् चिराय स्फुरणमयम् अमुं प्राप्य सर्वाः समन्तान्
मत्वान्योऽन्यं तम् एव प्रतिहतमतयश् चक्रुर् आलिङ्गनादि ॥18॥
anveṣṭuṁ kṛṣṇam iṣṭaṁ nikaṭam abhigataṁ cintayitvā pradūnāḥ
kartuṁ tan naiva śekuḥ param ahaha gatāḥ klāntim etā nipetuḥ |
sthitvā tadvac cirāya sphuraṇa-mayam amuṁ prāpya sarvāḥ samantān
matvānyo’nyaṁ tam eva pratihata-matayaś cakrur āliṅganādi ||18||
«Измученные, они думали, что любимый Кришна где-то рядом, но искать Его так и не смогли: ах, в изнеможении они упали. Пробыв так долго и увидев Его в видении со всех сторон, все они с помрачённым умом принимали друг друга за Него и обнимали».
f35b9eeabdf1 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:10:52 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами