Гопала-чампу
Семь других свадеб2.17 ¶7Джива Госвами
3676 / 5248
Linux
Листать
Гопала-чампу · 2.17 ¶7
॥
Деванагари

व्रजराज उवाच—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः— तदनन्तरम् आवाम् आगताव् एव । तदुत्तरवृत्तं पुनर् अन्याभ्यां वृत्तं भविष्यतीति स्थिते पुनर् अपरौ सन्देशहरौ सङ्गतौ । सङ्गत्य च तन्मङ्गलवृत्तं सङ्गमय्य तत्प्रसङ्गशेषम् एव कथयतः स्म ।
श्रीकृष्णं तृष्णकम् इव पश्यन् सत्राजित् सत्राजनये प्रसेनाय तं मणिं दत्तवान् । यत् खलु तदववादवञ्चनाय प्रयुक्तम् । तदपवादप्रपञ्चनाय जातम् । तथा हि—स तु प्रसेनः कदाचित् केवलस् तन्मणिगलः समारूढतुरगवरः पापर्धिकृते काननचरः प्रनष्ट इति तत्र स्पष्टं जना वदन्तः सन्ति । तत्राप्य् अन्यत् कष्टम् आपतितम् । स खलु सत्राजित् तत्सत्रावासिनश् च जना मणितृष्णया कृष्णस् तं निघातितवान् इति कौलीनम् उद्भाव्य सर्वं लज्जया कौ लीनम् इव कुर्वन्तः सन्ति ।

Транслитерация (IAST)

vrajarāja uvāca—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ— tad-anantaram āvām āgatāv eva | tad-uttara-vṛttaṁ punar anyābhyāṁ vṛttaṁ bhaviṣyatīti sthite punar aparau sandeśa-harau saṅgatau | saṅgatya ca tan-maṅgala-vṛttaṁ saṅgamayya tat-prasaṅga-śeṣam eva kathayataḥ sma |
śrī-kṛṣṇaṁ tṛṣṇakam iva paśyan satrājit satrā-janaye prasenāya taṁ maṇiṁ dattavān | yat khalu tad-avavāda-vañcanāya prayuktam | tad-apavāda-prapañcanāya jātam | tathā hi—sa tu prasenaḥ kadācit kevalas tan-maṇi-galaḥ samārūḍha-turaga-varaḥ pāpardhi-kṛte kānana-caraḥ pranaṣṭa iti tatra spaṣṭaṁ janā vadantaḥ santi | tatrāpy anyat kaṣṭam āpatitam | sa khalu satrājit tat-satrā-vāsinaś ca janā maṇi-tṛṣṇayā kṛṣṇas taṁ nighātitavān iti kaulīnam udbhāvya sarvaṁ lajjayā kau līnam iva kurvantaḥ santi |

размер не определён

Литературный перевод

Царь Враджи сказал: „А дальше, дальше?“ Вестники сказали: „После этого мы и пришли“. И так как было решено, что о дальнейшем расскажут другие, пришли ещё двое вестников. Придя, они сообщили добрую весть о Нём и рассказали остальное об этом деле: „Сатраджит, видя в Шри Кришне будто бы алчного, отдал самоцвет Прасене, своему брату. То, что он придумал, чтобы избежать упрёка, лишь распространило упрёки. Ведь как было: этот Прасена однажды, один, с тем самоцветом на шее, сев на лучшего коня, отправился в лес на охоту и пропал — так там открыто говорят люди. А тут случилась и другая беда: Сатраджит и его домочадцы пустили молву, что Кришна убил его из жадности к самоцвету, — и от стыда все будто сквозь землю провалились“.

Версия

f8343c5ca706 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:53:23 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами