अथ व्रजराजः सर्वान् व्याजहार—साम्प्रतम् अन्याश् च कन्या धन्यास् तस्मै दास्यन्ते, वास्मत्तः सङ्कोचश् च रोचिष्यत एवेति युगपत् तदपत्रपाहर्तृपरं पत्रं दातव्यम् ।
सर्वेऽप्य् ऊचुः—बाढम् । किन्तूद्धवाय प्रहातव्यम् ।
व्रजराज उवाच—सम्यक् तस्माद् इत्थं लिख्यताम्—
atha vraja-rājaḥ sarvān vyājahāra—sāmpratam anyāś ca kanyā dhanyās tasmai dāsyante, vāsmattaḥ saṅkocaś ca rociṣyata eveti yugapat tad-apatrapā-hartṛ-paraṁ patraṁ dātavyam |
sarve’py ūcuḥ—bāḍham | kintūddhavāya prahātavyam |
vraja-rāja uvāca—samyak tasmād itthaṁ likhyatām—
размер не определён
Тогда царь Враджи сказал всем: „Теперь Ему отдадут и других благословенных девушек, а стеснение перед нами так и останется. Значит, надо разом послать письмо, снимающее это смущение“. Все сказали: „Конечно. Но послать его надо Уддхаве“. Царь Враджи сказал: „Верно. Так напишите вот что:
263b2b9e4b0d · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:53:23 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами