भक्तिस् तु तस्याः स्वयम् एव निरर्गला सती तत्र संसर्गं चकार । पित्रादीनां द्वित्रामित्रादयस् तु तत्र चित्रायमाणतया निमित्तमात्रम् एव । यतः—
जन्माद्येन निजेन सार्धम् अभवज् जन्मादि यस्या रतेः
कृष्णानन्यगतेर् अमूं पितृजनाद् भामावृणोल् लज्जया ।
पूर्णत्वेन तु पूर्णताजनि यदामुष्यास् तदा सा कथं
वामूम् आवृणुयात् कथं स च जनस् ताम् आचरेद् आवृताम् ॥8॥
bhaktis tu tasyāḥ svayam eva nirargalā satī tatra saṁsargaṁ cakāra | pitrādīnāṁ dvitrāmitrādayas tu tatra citrāyamāṇatayā nimitta-mātram eva | yataḥ—
janmādyena nijena sārdham abhavaj janmādi yasyā rateḥ
kṛṣṇānanya-gater amūṁ pitṛ-janād bhāmāvṛṇol lajjayā |
pūrṇatvena tu pūrṇatājani yadāmuṣyās tadā sā kathaṁ
vāmūm āvṛṇuyāt kathaṁ sa ca janas tām ācared āvṛtām ||8||
А её преданность сама, ничем не сдерживаемая, привела к этому союзу. Двое-трое друзей и недругов отца и прочих были здесь лишь поводом, как ни удивительно. Ведь у той, чьё единственное прибежище — Кришна, любовь родилась вместе с ней самой; Бхама от стыда скрывала её от отцовой родни. Но когда любовь наполнилась до полноты, как ей было её скрыть, и как родне было удержать её скрытой?
b46f5d3b0a5f · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:53:23 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами