ज्योतिर्विद्रविर् एव वेदविहितं विद्वान् स एवात्र यत्
कन्याया जनकश् च स क्व नु ततश् चित्रं भजेद् वर्ण्यताम् ।
यस्मिन् पाणिसमर्पणं स दुहितुश् चक्रे तम् एतं तदा
पश्यंश् चित्रदशाम् असाव् अपि ययाव् आस्ताम् इदं दूरतः ॥23॥
jyotirvid-ravir eva veda-vihitaṁ vidvān sa evātra yat
kanyāyā janakaś ca sa kva nu tataś citraṁ bhajed varṇyatām |
yasmin pāṇi-samarpaṇaṁ sa duhituś cakre tam etaṁ tadā
paśyaṁś citra-daśām asāv api yayāv āstām idaṁ dūrataḥ ||23||
Солнце — знаток светил, оно само знает предписанное Ведой, и оно же — отец невесты: как же тут не быть чуду? Пусть его опишут. Когда оно вручало руку дочери, оно, глядя на Него, и само застыло, как нарисованное, — но оставим это“».
9ef437714e8f · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:53:23 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами