Гопала-чампу
Семь других свадеб2.17 ¶14Джива Госвами
3686 / 5248
Linux
Листать
Гопала-чампу · 2.17 ¶14
॥
Деванагари

तच् च नास्मभ्यं रोचत इति शोचनीयस्य तस्य नानुवदनीयम् । स तु कृपणवत्सलः कृपया तस्य स्तुतिविसरम् अप्य् असहमानः सर्वशङ्करेण करेण तं पस्पर्श । तेन स्पृष्टश् चायं कष्टं परिहरंस् तन्माधुर्यम् अपि दृष्टवान् । दृष्टे च तत्र श्रीरघुवर्यसौन्दर्येऽपि तदन्तःपातिततया परामृष्टे क्षणकतिपयम् अष्टापि स्पष्टम् एव सात्त्विकान् भावान् उवाह । पुनश् च भवन्नन्दनेन स्वस्थितमनाः समनास्तदाज्ञाविज्ञानाय साञ्जलि तस्थौ । स तु स्वागमनकारणं सङ्क्षेपतः सर्व आचचक्षे । ततश् च स पुनर् अच्छमतिर् अच्छभल्लतल्लजः सलज्जं परामृश्य गृहं प्रविश्य सकन्यारत्नं तद् एव रत्नम् आनीय तस्य पुरस्ताद् अर्पितवान् । तर्प्तवांश् च तं स्नपनप्सापानादिना ।

Транслитерация (IAST)

tac ca nāsmabhyaṁ rocata iti śocanīyasya tasya nānuvadanīyam | sa tu kṛpaṇa-vatsalaḥ kṛpayā tasya stuti-visaram apy asahamānaḥ sarva-śaṅkareṇa kareṇa taṁ pasparśa | tena spṛṣṭaś cāyaṁ kaṣṭaṁ pariharaṁs tan-mādhuryam api dṛṣṭavān | dṛṣṭe ca tatra śrī-raghuvarya-saundarye’pi tad-antaḥ-pātitatayā parāmṛṣṭe kṣaṇa-katipayam aṣṭāpi spaṣṭam eva sāttvikān bhāvān uvāha | punaś ca bhavan-nandanena svasthita-manāḥ samanāstadājñā-vijñānāya sāñjali tasthau | sa tu svāgamana-kāraṇaṁ saṅkṣepataḥ sarva ācacakṣe | tataś ca sa punar accha-matir accha-bhalla-tallajaḥ salajjaṁ parāmṛśya gṛhaṁ praviśya sa-kanyā-ratnaṁ tad eva ratnam ānīya tasya purastād arpitavān | tarptavāṁś ca taṁ snapana-psāpānādinā |

Литературный перевод

Но нам эта хвала не по душе, и повторять слова этого жалкого не стоит. А Он, любящий несчастных, по милости не вынес даже потока его хвалы и коснулся его рукой, дарующей всякое благо. От Его касания тот избавился от мук и увидел Его сладость. А увидев в ней и красоту Шри Рагхувары, заключённую в ней же, он на несколько мгновений явно испытал все восемь саттвических переживаний. Затем, когда твой сын вернул ему покой, он встал со сложенными ладонями, чтобы узнать Его волю. Тот вкратце рассказал о причине Своего прихода. Тогда лучший из медведей, с очистившимся умом, со стыдом одумавшись, вошёл в дом, принёс тот самоцвет вместе с жемчужиной-дочерью и положил перед Ним; и угостил Его — омовением, едой и прочим“.

Версия

edeb608bc65e · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:53:23 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами